Yevgueni, 'Welkenraedt'

Vlaams Primitief

Daar zijn ze weer: de helden van het Vlaamse lied. Yevgueni is weer op post. Het vierde album ‘Welkenraedt' is een feit. Onder leiding van tekstschrijver Klaas Delrue trekken de heren weer op subtiele wijze van leer tegen de maatschappij en richten ze hun vergrootglas opnieuw op de kleine dingen des levens.

‘Welkenraedt' is zo'n klein ding des levens. Zo eentje die je leven op geniepige wijze dat tikkeltje beter maakt, haast onherkenbaar maar toch aanwezig. Denkend aan in koffie roeren, een lege vulpen of ezelsoren aan je favoriete boek weet Yevgueni de heerlijkheid in die dingen naar boven te brengen.

‘Propere ruiten' bijvoorbeeld, waarbij het beeld van oude vrouwtjes biddend en prevelend voor de glazen wand in hun rusthuis spontaan in ons hoofd opkomt. Licht knikkebollend en verlangend naar die taartpunt waar weer veel te veel suiker in zit, kunnen ook de hoogbejaarden genieten van de wiegende melodie. Idem bij ‘Was er maar iemand'. Wetenschappelijk onderzoek zou waarschijnlijk uitwijzen dat zo'n 95% van dezelfde ondervraagde oudjes deze tekst aanvult ‘die me kwam bezoeken'.

Voor elk wat wils dus, op ‘Welkenraedt'. De albumcover mag er dan wat desolaat uitzien, de muziek klinkt weer bijzonder opgewekt. Depressies, midlife- of economische crisissen zijn niet aan de heren van Yevgueni besteed. Let maar op de aanstekelijke titelsong ‘Welkenraedt' waarbij alle stemmen vrolijk scanderen dat er niets te beleven valt. Niet kapot te krijgen, dat enthousiasme van Yevgueni.

Waar wij echter minder enthousiast over zijn, is de cover ‘Zalige zot', samen met Jan De Wilde. De eigenzinnige ballad, origineel van Mr. E (Eels) himself, lijkt te aangebrand. Zo horen we tijdens De Wildes zanglijnen alleen maar Samson. De magie, waarvan het origineel overliep, valt zo helemaal weg.

Maar dan hebben we ook meteen het minpunt van ‘Welkenraedt' achter de rug. Voor de rest zit het album vol van de aangename banjoriedels, rake teksten en opgewekte violen. Ook de onvermijdelijke Robbie komt weer opdraven. Robbie IV lijkt meteen ook het einde te worden van de opgevoerde jongeman.

‘Welkenraedt' is een aangenaam schuddende boemeltrein die reist van geluk in kleine dingen naar aangename miserie en terug. Van relativeren weten de helden van het Vlaamse lied alles. Toch mogen ze zich nu eens zelfbewust op de borst kloppen. ‘Welkenraedt' is een klein meesterwerkje geworden, een Vlaams Primitief, zo u wil.

Details Album
Album:
Welkenraedt
Copyright afbeeldingen: Petrol
Platenmaatschappij: Petrol
Jaar:
2011
Tracks:
  • Propere ruiten
  • Was er maar iemand
  • Welkenraedt
  • Sneeuwman
  • Elisa
  • Verder zonder haar
  • Veel te mooie dag
  • Jan De Wilde, Yevgueni - Zalige zot
  • Lege handen
  • Hofstraat
  • Robbie en de aftocht (slot)