Yellow Days (+ Insecure Men + Lenny Pistol), Botanique

De wankele zielen

Met Les Nuits, de opener van het festivalseizoen, staan er in en rond onze geliefkoosde Botanique weer fijne avonden op het programma. Op vrijdagavond gingen wij voor Yellow Days naar de Orangerie, Lenny Pistol en Insecure Men kregen we er zomaar bij.

We hoorden wel waarom Lenny Pistol een plaatsje kreeg voor Yellow Days – die chorus geleend van Mac DeMarco, die lo-fi, die nonchalance – maar de titel van 'de Belgische King Krule' had het hamertje te hard gespannen. Hoewel hij soms inventiviteit (een solonummer met reverse delay als extra instrument) of zelfs aardige songs liet horen (de helft van ‘Jenny Cavalleri’), was dat alles niet genoeg uitgewerkt. Ook een lo-fi gitaar mag gestemd zijn, en als je enkel een drummer meeneemt, laat de beats dan tenminste goed klinken. Zet nu een volledige begeleidende band achter Lenny en zijn pistolen zullen ongetwijfeld verder schieten.

Toeval of niet: het perfecte voorbeeld van zo’n frontman met een ondersteunende band is Yellow Days. Engelsman George van den Broek heeft niet veel meer nodig dan zijn minimale gitaar en innemende soul/blues/croonah-stem om de zaal meteen bij de opener stil te maken (‘So terrified of your own mind’). De band zorgt vooral op de achtergrond voor de bezwerende sfeer. Heel subtiel en net daarom zo goed. De stem daarentegen is zieltogend aanwezig.

Vocaal laat Van den Broek zijn pijn in de blues weerklinken, op zijn gitaar in de vorm van solo’s à la Eddie Hazel. We kunnen ons zijn platenkast zo inbeelden: ‘Maggot brain’, ‘Multi-love’, ‘The Ooz’, Steve Lacy-demo’s en Ray Charles. Zoals het een Zuidoost-Londenaar betaamt, combineert hij die passionele stijlen bovendien tot een geheel eigen geluid, al dreigt het op den duur te veel van het goede te worden. Waar ‘Your hand holding mine’ en vooral het live magistrale ‘A little while’ ons nog afwisselend sprakeloos en juichend maakten, heb je de uithalen en solo’s na een tijdje wel gehoord.

Gelukkig is Yellow Days innovatief en nog jong. Zichzelf heruitvinden is nog niet nodig. Nieuwe single ‘The way things change’ bewees immers dat hij binnen zijn eigen geluid nog genoeg kan bewegen, waarna de bovengenoemde overdadigheid tóch weer overtuigde. Zielvol!

Dat kunnen we moeilijker zeggen van Insecure Men. De mannen van Fat White Family en Childhood zien er in deze bezetting letterlijk onzeker uit, zijn schijnbaar gekatapulteerd uit de vorige vijf decennia en weten niet wat ze in het hier en nu moeten doen. Een levenloze bigband oprichten? Of toch maar met zeven van het podium gaan, knullig tegen het drumstel lopen en je erachter verstoppen? Het geeft een idee van de shtick van de band, maar die was jammer genoeg niet overtuigend en ook gewoon niet goed. Noem ons oubollig, maar zelfs dan konden de midlife-lapsteel of de stadionrock van ‘Mekong glitter’ (eerst dachten we Queen te horen) ons niet bekoren.

Details Concerten
Concert datum:
27 april 2018
Concertzaal: Botanique Brussel
Festival: Les Nuits Botanique Brussel
Jaar:
2018