Walrus, 'Terug naar het begin'

Wondermooi, maar vaak ook verraderlijk scherp

Raymond Van Het Groenewoud, Clouseau en Eva De Roovere zijn de enige Belgische artiesten die niet ontbreken in een onlangs gepubliceerde gids van de legendarische Nederlandse radiomaker Frits Spits. Het NRC Handelsblad spijkerde daarop haar lezers danig bij met een opiniestuk en tipten ook Walrus, de groep rond Yevgueni’s toetsenist Geert Noppe. Zoals dat in deze tijden gaat, deelden zij het opiniestuk maar wat graag op hun Facebookpagina. Die eigen lof stinkt zeker niet, want met ‘Terug naar het begin’ staat een puike tweede plaat op het punt te verschijnen.

Voor dat tweede album kon Walrus rekenen op de productie van Alex Callier. Het boegbeeld van Hooverphonic was steeds het eerste klankbord, en zorgde er mede voor dat ‘Terug naar het begin’ als een meer gestroomlijnd geheel aanvoelt dan eersteling ‘Op de valreep’. Callier heeft daarbij het DNA van Walrus onaangeroerd gelaten. De songs zijn nog altijd een verfijnde mengelmoes van alternatieve rock en symfonische pop, met hier en daar een knipoog naar de eighties.

‘Tegenpool’ blijkt het typevoorbeeld van een Walrus-nummer. Dankzij The Belgian Session Orchestra bloeit de song wondermooi open, maar een tekst vol tegenstrijdige gevoelens brengt je hoofd serieus in de war. Intense blijdschap en enorm verdriet gaan hand in hand. Het gaat over willen troosten, maar te vaak machteloos moeten toekijken. Walrus leidt je eerder omfloerst van iets wat prettig wegluistert naar foute boel. Ook in absolute hoogtepunt ‘Benjamin’ lijkt er in eerste instantie weinig aan de hand. Tekstueel blijkt het hoofdpersonage iemand die het goed bedoelt, maar helaas vaak foute keuzes maakt. ‘Wees nu maar stil, ooit komt het goed’, klinkt het. Naar het einde toe betreed je als luisteraar echter zeer ondermijnend terrein. Bij de zinsnede ‘... je dochtertje in tranen zag al meer dan ze begreep’ schieten onze ogen keer op keer vol.

Andere songs blijken dan weer instant catchy. ‘Iemand moet de slimste zijn’ kan zo in een daytime playlist op de radio, ‘Annelien’ zweemt naar een Belpopklassieker uit de jaren tachtig waarvan we de naam nét niet kunnen noemen, en titelnummer ‘Terug naar het begin’ laat horen dat Geert Noppe een liefde koestert voor de harmonieën van The Beach Boys.

Walrus mag het album binnenkort voorstellen in concerttempel Ancienne Belgique. Die kondigt het optreden aan als ‘eerlijke pop met een snedig, origineel randje’. Daar krijgen wij geen speld tussen.

Details Album
Walrus_Terug naar het begin_cover
Album:
Terug naar het begin
:
Jaar:
2015
Tracks:
  • Straks maak ik je wakker
  • Iemand moet de slimste zijn
  • Benjamin
  • Tegenpool
  • Annelien
  • Brakke grond
  • Terug naar het begin
  • Voor het stopt
  • Het vriest dat het kraakt
  • Lege maan