U2, Sportpaleis Antwerpen

Spectaculaire Bono en co

Na de passage van U2 in het Sportpaleis, willen wij Bono en zijn drie kameraden het zeer matige ‘Songs of Innocence’ vergeven. Zelfs de grootste non believer werd door dit Iers viertal op zijn plaats gezet. U2 is een dijk van een live band en dat mochten we geweten hebben. U2 koos voor deze ‘Innocence + Experience’-tour de kleinere zalen op. Naar U2-normen blijft dat dus het Sportpaleis dat dinsdag ruim 21.000 koppen telde. Een opvallend ouder publiek, maar we zagen ook hele gezinnen opdraven. De kindjes krijgen U2 met de paplepel binnen.

Bono, nog steeds getrouwd met zijn paarse zonnebril, baande zich achteraan de zaal een weg door het publiek en zette ‘The Miracle (of Joey Ramone)’ in. Een afschuwelijke single, maar live wisten de typische stadion-ooh’s en –aah’s meteen de toon te zetten. Niet veel later volgde een verschroeiende ‘Vertigo’. De jongens mogen inmiddels de vijftig gepasseerd zijn, maar op het witte kapsel van bassist Adam Clayton na, was daar niets van aan te merken.

Bono sprak onze ‘little perfectly formed nation’ daarna toe om nadien ‘Iris (Hold Me Close)’ aan zijn moeder op te dragen. Het betekende bovendien de start van een audiovisueel spektakel. Boven de catwalk werd een gigantische LED-scherm ingezet en het bleek meermaals een centrale spot te worden tijdens de show. Het werd pas echt indrukwekkend toen Bono op de tonen van ‘Cedarwood Road’ in het scherm kroop en over die bewuste straat liep.

De vaart in de set lag erg hoog. Recente songs werden ingewisseld met publieksfavorieten zoals ‘Sweetest Thing’  en ‘Beautiful Day’ en minder evidente nummers. Toch zakte de aandacht drastisch weg toen tijdens een vijf minuten durende intermezzo in het LED-scherm een nieuwe opstelling werd klaargemaakt. Dat bleek bovendien het enige echte minpunt aan de set te zijn, want verder konden we U2 weinig op fouten betrappen. Oké, hier en daar werd er nog wat gepreekt over aids en vluchtelingen, maar na jaren prekerigheid zijn we dat ook gewoon gewend van Bono.

Hoogtepunten? Ellen uit Brussel die het publiek mocht capteren tijdens ‘Elevation’, een knetterende ‘Bullet the Blue Sky’ en de luidkeels meegezongen hattrick ‘Where the Streets Have No Name’, ‘Pride (In the Name of Love) en ‘With or Without You’. Petje af!

Details Concerten
Concert datum:
13/10/2015
Band:
U2