tinariwen, 'Tassili'

Op een kruispunt

Wie de woestijnblues van Tinariwen nog niet kent heeft de voorbije jaren waarschijnlijk in een andere melkweg doorgebracht. Gevormd in een Libisch vluchtelingenkamp in 1979 en in het Westen opgepikt omstreeks 2001 na een weergaloos optreden op het Roskilde festival, toendertijd een meer dan gedurfde zet van de organisatie. Hetzelfde overkwam de sympathieke Omar Souleyman het afgelopen jaar, maar dat terzijde.

Wereldmuziek is niet echt het juiste naamkaartje, noem het Touareg assouf gitaarmuziek, wat verwijst naar hun bestaan als nomaden. Hun twee vorige worpen konden op heel wat bijval rekenen van de internationale pers, onstuimige exotische bluesmuziek voortgestuwd door een batterij gezandstraalde gitaren. Op 'Tassili' kiezen ze een lichtjes ander pad. De Malinese, Egyptische en Libische invloeden vormen nog steeds de vaste ingredienten voor hun recept, de kruiding daarentegen is subtiel anders.

Het eerste van de twee grote nieuwe aspecten is de westerse invloed. Voor het eerst kiest Tinariwen voor samenwerking met gerenommeerde westerlingen. Maar het moet van ons hart, deze vormen absoluut geen meerwaarde. Zo zijn er de onnodig toegevoegde gitaareffecten van Wilco-gitarist Nels Cline en de hoorns, op het randje van jazz, van The Dirty Dozen Brassband die de soulvolle ballade 'Ya Messinagh' trachten te ontsporen. Sorry voor de grote fans van TV On The Radio, maar de vocale bijdrage van Tunde Adebimpe en Kyp Malone leken meer een excuus voor een reisje naar Algerije, waar de plaat werd opgenomen, dan een onderbouwde meerwaarde. Achteraf bekeken een gemiste kans.

De tweede verandering is de sound in het algemeen, deze is veel rustiger en stiller geworden dan voorheen. De gitaren bleven spijtig genoeg op stal. Hopelijk verbrodt dit gegeven hun anders zo sublieme, op levenslust gedreven liveshows niet. Begrijp ons niet verkeerd, deze vernieuwing was meer dan welkom. Een laidback track als opener 'Imidiwan ma tennam' luistert heerlijk weg. Deze subtiele vibe weten ze op de meeste plekken staande te houden, waardoor we eerlijk kunnen besluiten dat Tassili hun meest vriendelijke - zelfs zijdezachte - productie tot dusver is.

Op het einde is Tassili een vreemd album. Waar wil de band nu naartoe? Hoe gaan ze de vernieuwing verwerken in de liveshows? Wat ons betreft is dit een typische plaat van een band op het kruispunt in zijn carrière. Twee dingen zijn zeker: we kijken nu al uit naar de volgende plaat. En helaas, de beste touaregplaat van 2011 komt op naam van Tamikrest met het sublieme 'Toumastin'.

Details Album
Album:
Tassili
Copyright afbeeldingen: V2 Records
Platenmaatschappij: V2 Records
Jaar:
2011
Tracks:
  • Imidiwan Ma Tennam
  • Asuf D Alwa
  • Tenere Taqqim Tossam
  • Ya Messinagh
  • Walla Illa
  • Tameyawt
  • Imidiwan Win Sahara
  • Tamiditin Tan Ufrawan
  • Aden Osamnat
  • Tenidagh Hegh Djeredjere
  • Iswegh Attay