Tinariwen, 'Oukis N'Asuf'

Vlechtwerk van gitaren en hypnotische samenzang

Alledaags oogt de bio van Tinariwen allerminst. De band bestaat uit Malinees-Berberse nomaden, de Toeareg, die elkaar in 1982 vonden in een militair trainingskamp in Libië, waar enkele leden actief betrokken waren bij de vrijheidsstrijd van de Toeareg. Pas in 1996 gingen ze uitsluitend muziek maken. Hoewel Mali niet echt hun thuisland is, voelt Tinariwen zich het meest betrokken bij dat land. Toen de explosieve situatie in Mali de groep noopte het laatste studioalbum ‘Emmaar’ in de Verenigde Staten te gaan opnemen, waren ze daar het hart van in. Eenmaal het album wereldwijd gepromoot diende te worden, verkoos stichtend lid Ibrahim Ag Alhabib zelfs in Mali te blijven. Deel één van de tour werkte Tinariwen zonder hem af. Niet erg volgens het toenmalige persbericht: “Tinariwen heeft altijd gewerkt als een ‘squad system’ en toerde nog nooit met dezelfde bezetting. Als Ibrahim ineens toch ooit weer mee optreedt dan zal dat een extra zijn en geen vervanging."

Ag Alhabib was er wel bij op 13 december 2014 toen Tinariwen de Bouffes du Nord in Parijs aandeed voor een speciale show met de 75-jarige Lalli Badi. Die laatste grande dame van Algerijnse afkomst had Tinariwen al meermaals bij de arm genomen, en het optreden in Parijs was hun grote kans om haar eer te betonen. Badi wordt aanzien als de queen van de tindé. Het woord betekent zowel 'instrument dat enkel door vrouwen kan worden bespeeld' als 'een poëtisch repertoire dat bij ceremonies en speciale gelegenheden gezongen wordt'. Tinariwens vlechtwerk van gitaren en de hypnotische samenzang moesten dus wel een match from heaven zijn met de stem van Lalli Badi.

Tinariwen pookte het vuur in Parijs langzaam op met akoestische songs waarin Lalli Badi vocaal kon schitteren. In de eerste helft van het album zijn het vooral de handdrums - nog zo’n handelsmerk van Tinariwen - die ondersteuning bieden. Tegen song nummer zes, het tweede intermezzo van Lalli Badi, zijn we helemaal mee, én is de tijd aangebroken voor de band om alle registers open te trekken. Er is de meerstemmigheid van ‘Azawad’ die intrigeert, en met de bezwerende gitaarpatronen van ‘Chaghaybou’ gaan we finaal overstag.

Dit album heeft ook een ondertitel: ‘Oukis n’asuf’. Het betekent zoveel als het verlangen en de hartenpijn trachten te overwinnen, een rechtstreekse verwijzing naar de historie van Tinariwen. Volgens bassist Eyadou ag Leche, een van de jongere mensen in de band, krijg je rillingen over je hele lichaam when you feel asuf. Net dat heeft Tinariwen bij ons met dit album ook klaargespeeld.

Details Album
Tinariwen_live in Paris_cover art
Band:
Tinariwen
Album:
Oukis N’Asuf (Live in Paris)
Platenmaatschappij: Wedge
Jaar:
2015
Tracks:
  • Tinde (Tinariwen Feat. Lalla Badi)
  • Tamiditin
  • Koudedazamin
  • Imidiwan ahi sigidam
  • Tamatant tiley
  • Tinde (Lalla Badi)
  • Azawad
  • Chaghaybou
  • Toumast tincha
  • Tiwayyen
  • Emin assosam
  • Tinde final (Tinariwen Feat. Lalla Badi)