Tinariwen, ‘Emmaar’

De perfecte onthaastingsmuziek

De nieuwe plaat van Tinariwen klinkt grosso modo weer hetzelfde als de vorige vijf. Goddank. Woestijnrock, met het fundament diep in de Malinese blues geworteld, maar ook met invloeden uit de psychedelische muziek en de rootsrock. Door de kracht van de herhaling zouden wij daar zelfs krautrock aan durven toevoegen.

Het tempo ligt altijd laag, hoewel dat deze plaat relatief uptempo is. Juist daardoor winnen de klanken aan kracht, ze krijgen de tijd om gevoelsmatig te resoneren.

Tinariwen houdt ervan om hun albums in de woestijn op te nemen, maar door de onstabiele politieke toestand in hun thuisland Mali moest er uitgeweken worden. Het werd Amerika, maar toch nog een woestijn, de Mojave bij Joshua Tree Park, waar ze versterking kregen van een aantal Amerikaanse muzikanten als Red Hot Chili Peppers-gitarist Josh Klinghoffer, Matt Sweeney van rockband Chavez en hiphoppoëet Saul Williams. Geen wonder dat zij hun platen in de woestijn willen opnemen. Hun spaced-out sound kan volgens hen nergens anders gevormd worden. Wij geloven dat.

Ook weer op deze plaat wordt het geluid van Tinariwen gedreven door typisch meanderend gitaargeluid met flink wat reverb en subtiele bas. Daarbovenop komt de percussie, die soms niet meer is dan wat handgeklap. Handgeklap met fingerspitzengefühl, dat wel.

Als we zeggen dat deze plaat weer klinkt als de vorige, dan moeten we dat toch even nuanceren. Wj horen een meer gefocust album, een album dat weer naar de basis van hun geluid terugkeert. In tegenstelling tot Tassili waar hun geluid hier en daar dreigde te verzuipen in de vele collaboraties op dat album.

Een goede plaat overall, zonder twijfel, maar als we dan toch enkele prijsbeesten moeten aanduiden dan zijn dat voor ons ‘Arhegh danagh’, vintage Tinariwen met handklap-percussie, die typische keelzang, solo en samenzang en warme gitaarklanken. Of ‘Tahalamot’, die gedreven wordt door drones waarop de twangy gitaar-licks hun mooie ding doen, met daarbovenop een heerlijke harmonieuze samenzang. Nogmaals: we hebben hier een heel consistente plaat in handen: eentje die – daar zijn we zeker van – zijn topplaats in de discografie van Tinariwen zal opeisen.

Tamashek, de Tuareg taal waarin Tinariwen traditioneel zingt, is absoluut geen obstakel om volop van de muziek te kunnen genieten. Want deze muziek voel je gewoon. Je voelt de weemoed, de melancholie en de hoop. Je proeft de bezwerende kracht van de woestijn, zelfs al blijft er achteraf wat zand tussen je tanden zitten. Maar bovenal hoor je het eeuwenoud métier.

Details Album
Album:
Emmaar
Platenmaatschappij: Anti Records
Jaar:
2014
Tracks:
  • Toumast Tincha
  • Chaghaybou
  • Arhegh Danagh
  • Timadrit in Sahara
  • Imidiwan Ahi Sigdim
  • Tahalamot
  • Sendad Eghlalan
  • Imdiwanin Ahi Tifhamam
  • Koud Edhaz Emin
  • Emajer
  • Aghregh Medin (Hassan's Song)