Spoon, 'Hot thoughts'

Complete nonsens

Er bestaan langspelers die je van voor tot achter kent, simpelweg omdat ze deel uitmaken van je muzikaal DNA. 'Girls can tell' van Spoon valt bij ons in die categorie. Een op het eerste gehoor conventionele gitaarplaat die bij iedere luisterbeurt steeds ongrijpbaarder werd. De groep had daarvoor al met 'A series of sneaks' een synthese gemaakt van het soort muziek waarmee Wire en Gang of Four gitaarrock opnieuw definieerden. Het publiek bleef Oost-Indisch doof, maar ging een viertal jaar later wel en masse overstag voor Bloc Party die met bijna dezelfde muzikale ingrediënten 'Silent Alarm' inblikten. Bloc wie?

Ondertussen vervelde Spoon tot een groep die sluipenderwijs zijn geluid aan updates onderwierp. De kern bleef de gitaar, but not as we know it. Misschien kan je de aanpak van Brett Daniel en de zijnen het best vergelijken met die van Daan Stuyven. Het klinkt allemaal logisch, tot wanneer je iets aandachtiger luistert.

Neem een nummer als 'First caress', dat aangedreven lijkt door een eurodiscoritme, tot je die naar beneden duikelende pianosnippers opmerkt. Die passen toch niet op die plaats? Alsof je een Snickers gaat eten met mes en vork. En dan is er die tekst: 'Coconut milk/coconut water/You still like to tell me they're the same & who I'm to say?': echtelijke twijfels die geventileerd worden via een discussie over kokosnoten. Misschien een ideetje voor de scenarioschrijvers van de volgende Fifty Shades-film?

Mocht Tortoise ooit het natte Chicago inruilen voor de palmbomen van Hawaï, zou het resultaat kunnen klinken als 'Pink Up'. De begintonen van 'Shotgun' lijken net iets te veel op die van 'At home he's a tourist' van Gang of Four om het als toevallig af te doen. Let wel, het gaat hier naar ons gevoel eerder om een kleine buiging richting Andy Gill & Co. dan even ordinair een ideetje pikken. Invallen heeft Brett Daniel immers evenveel als er rommel te kopen valt in de lokale Action. Luister bijvoorbeeld naar de intro van afsluiter 'Us' en hoor een saxofoon die in identiteitscrisis verkeert en klinkt als een Zwitserse alpenhoorn.

Naar Spoon luisteren heeft soms veel weg van een eerste ontmoeting met de schilderijen van Magritte. Leuk, fris en luchtig tot wanneer je gaat denken: 'Wacht eens even, hier klopt iets niet.' Op dat moment heeft Spoon je bij de lurven.

 

Details Album
Spoon, 'Hot thoughts'
Platenlabel: Matador
Jaar:
2017
Tracks:
  • Hot thoughts
  • Whisperl'lllistentohearit
  • Do I have to talk you into it
  • First caress
  • Pink up
  • Can I sit next to you
  • I ain't the one
  • Tear it down
  • Shotgun
  • Us