Spinvis, 'Trein vuur dageraad'

Dood aan de letterlijke interpretatie

Ooit lazen we een artikel over mensen die door de straten van New Jersey zwierven op zoek naar de locaties waar de nummers van The Boss zich afspeelden. Malle fans, vonden we. Tot we twee jaar terug op tocht door Nederland een richtingaanwijzer naar Nieuwegein ontwaarden. Daar moesten we toch even heen, want had Erik de Jong niet over die stad gezongen?

Af en toe nestelen tekstflarden zich in je hoofd, omdat ze een beroep doen op je verbeeldingsvermogen. Hoe vaak je die nummers ook beluistert, het mysterie dat in de songtekst opgesloten zit, laat zich maar niet oplossen. In een interview met De Morgen liet Erik de Jong zich ontvallen:

'Voor je het weet, word je die zanger met zijn grappige zinnetjes en luistert niemand nog echt.'

Die kans dat dat zal voorvallen met Spinvis, lijkt ons klein. Daarvoor is zijn omgang met onze taal te uniek, kennen we niemand die nummers schrijft als 'Stefan en Lisette': 'Ze was een weegschaal en was nogal mooi/Ze had een racefiets, een tic en een schipperspet/Wie was eigenlijk niet verliefd op haar?' Los van die teksten klinkt Spinvis op deze langspeler muzikaal rijker dan ooit, het charmante knutselwerk van vroeger behoort tot het verleden.

Wat niet betekent dat Spinvis nu rechtlijnige muziek aflevert. Spoken word in 'Nachtwinkel', een hamerende piano in 'Artis', de hobo in 'Wat blijft' of het krakerige 78-toerengeluid van opener 'Ergens toen': het heeft iets weg van een muzikale mozaïekfilm. 'Dageraadplein' klinkt als het buitenechtelijke kind van Boudewijn de Groots 'Het land van Maas en Waal' en Richard Thompsons 'I want to see the bright lights tonight'. 'Tienduizend zwaluwen' deed ons denken aan Nick Caves 'Lime-tree arbour': snapshots van tijdelijke harmonie.

Er liggen zes jaar tussen 'Tot ziens, Justine Keller' en deze 'Trein vuur dageraad'. Het leverde ons een langspeler op die zich losrukt van de heersende trends en die naar ons gevoel aansluiting vindt bij het werk van Nick Drake, Talk Talk en The Nits.

Wat zong Raymond van het Groenewoud nu alweer? 'Ik zing in m'n moedertaal/Tussen walvissen en garnalen is er ook plaats voor een garnaal'. Spinvis leverde ons een rijk gegarneerde garnalencocktail af, zodat we ons kunnen verwonderen over de vele registers van onze taal. 

 

Details Album
Platenlabel: Excelsior / V2
Jaar:
2017
Tracks:
  • Ergens toen
  • Hallo, maandag
  • Van de bruid en de zee
  • Artis
  • Tienduizend zwaluwen
  • Stefan en Lisette
  • Nachtwinkel
  • De kleine symfonie
  • Dageraadplein
  • Alles is
  • Wat blijft
  • Trein vuur dageraad
  • Hij danst
  • Serenade