Sergei Rachmaninov, ‘Music for two pianos’

Argerich in familieverband

Afspraken nakomen is een opdracht voor Martha Argerich. Nu al een aantal jaar begint de in 2011 zeventig geworden Argentijnse elk seizoen met een overvolle concertagenda, waar ze naarmate de weken vorderen steevast data uit laat vallen. Dat je als concertganger Argerich daadwerkelijk te zien en te horen krijgt, staat met andere woorden pas vast wanneer ze de bühne betreedt.

Daar staat echter tegenover dat wanneer de virtuoze opdaagt, ze zich volledig aan het repertoire overgeeft: geen halfslachtig engagement, wel doorvoelde en geëngageerde interpretaties. Als het daarenboven een van haar stokpaardjes betreft - zoals de muziek van Sergei Rachmaninov - dan is het genoegen gegarandeerd. Met weinig componisten accordeert Argerichs verbeten, demonische intensiteit en complexloze houding ten aanzien van virtuositeit beter dan met die van deze Russische grootmeester.

Sinds Argerich gewaarwordt dat ze het recital stilaan vaarwel moet zeggen, zet ze zich onvoorwaardelijk in voor jongere generaties pianisten. Haar supervisie opent vele deuren, iets wat onder meer geboren verteller Nelson Goerner aan den lijve mocht ondervinden. In duo vertolken Argerich en hij de symfonische dansen (opus 45), in het hevige arrangement dat Rachmaninov zelf van zijn gepassioneerde orkestsuite maakte. Met de nadruk op de donkere kleuren, de onverzettelijke ritmiek en het sluimerende ‘Dies irae’-motief dat de doodsgedachte manifest maakt, is het een grimmige lezing die de toehoorder bijna verstikt in zijn densiteit.

Een andere partner is Lilya Zilberstein, een wonderkind (indertijd onder contract bij Deutsche Grammophon) dat een internationale carrière inruilde voor een gezinsleven. Vertederend is haar lezing van de zeshandige romance en wals met haar twee zonen, evenals haar ontwapende lyriek in de Russische rapsodie, die ze met Alexander Mogilevsky nauwgezet onder de loep neemt.

Verder schittert Zilberstein in de veelkleurige eerste pianosuite (opus 5), waarin ze met Argerich de gevoelsmatige tegenstellingen uitdrukkelijk opzoekt. Een van sentiment verstoken (en precies daardoor uiterst ontroerend) lied van de nachtegaal, strandt op een vurig slotdeel, waarin beide dames met hun temperament geen blijf meer weten. Doorheen de zes duetten (opus 11) walst het duo overigens welgemanierd en delicaat. Voor de tweede suite (opus 17) plaatst Argerich ten slotte de onbesuisde Gabriela Montero aan haar zijde. Ook zij voelt het niet te blussen vuur branden in haar vele jaren oudere kompane. Het resultaat is een fantastische opname die de trommelvliezen verschroeit.

Details Album
Argerich in familieverband
Piano: Martha Argerich, Nelson Goerner, Lilya Zilberstein, Gabriela Montero, Alexander Mogilevsky, Daniel Gerzenberg, Anton Gerzenberg
Copyright foto: Adriano Heitmann / IMMAGINA
Label: Warner Classics
Distributie: Warner Music Benelux