Protomartyr, 'Relatives in descent'

Sterk in onmacht

Leg de nieuwe Protomartyr, ‘Relatives in descent’, op en de eerste noten verraden dat een vergelijking met Nick Cave niet ver weg is. Andere verbanden die nog al eens worden gelegd zijn er met onder meer Joy Division en Wire. Straf. Het kwartet is zo veel meer dan een afkooksel van de helden van weleer. Met vergelijkingen als deze, willen we je gewoon laten weten wat je te wachten staat.

Volgens de band zelf is ‘Relatives in descent’ geen conceptalbum, maar biedt het twaalf variaties op eenzelfde thema: de onvoorspelbaarheid van de waarheid en de existentiële angst waarmee dat niet-weten steeds gepaard gaat. Een hele mondvol. Alles wordt duidelijk als we, niet altijd moeiteloos, luisteren naar dit nieuwste album.

De post-punk, art-rock (of hoe je het ook wilt noemen, hokjesdenken is deze plaat onwaardig) songs ademen een soort onderliggende frustratie uit. Soms stinkt die adem en krijgen we een duistere portie weemoed op ons bord ('Male plague'). Soms wordt even een bubbelgum in de mond genomen om uit te barsten in speelse, klevende klanken (‘My children’). Soms is er gewoon niets behalve tijd. Tijd die stilstaat en dingen die we niet kunnen veranderen. Everything’s fine (‘Windsor hum’).

‘Up the tower’ is een van de liedjes die alles bevat: broeierige noise, smerige punk, innerlijke reflexie en ijzige riffs. Alleen maar om te verzanden in de zachte zuchten van ‘Night-blooming Cereus’. Daarna raken we verder en verder weg, verstrikt in het web van ‘Corpses in regalia’. We laten het toe. En ligt het aan ons of horen we bij de laatste, ‘Half sister’, een stem die zelf de wanhoop nabij is?

Ontploffen doen ze altijd, de nummers. Met een geweldige kracht, terwijl de moedeloosheid achter het hoekje verscholen zit. Met twaalf nummers die elk eenzelfde verhaal vertellen vanuit een ander perspectief luister je niet zomaar eens even. Neen, je verdiept je helemaal tot je helemaal klam terug naar de oppervlakte kruipt. Telkens weer de moeite waard.

Details Album
Album:
Relatives in descent
Platenlabel: Domino
Jaar:
2017
Tracks:
  • A private understanding
  • Here is the thing
  • Caitriona
  • The chuckler
  • Windsor hum
  • Don't go to Anacita
  • Up the tower
  • Night-blooming Cereus
  • Male plague
  • Corpses in Regalia
  • Half sister