Philippe Thuriot, ‘Ravel – Couperin’

Analogie van het verschil

Barokrepertoire is voor accordeonisten geen onontgonnen terrein meer. Het beste bewijs is dat Bachs ‘Goldbergvariaties’ op accordeon ondertussen tientallen keren werd ingeblikt. Adaptaties van romantisch repertoire zijn in verhouding evenwel schaarser. Dat weerhield Philippe Thuriot nochtans niet van de queeste om een aantal van Ravels partituren te hertalen.

Het verband tussen Ravel en Couperin ligt voor de hand. Eerstgenoemde schreef onder het mom van een hommage aan laatstgenoemde een grafrede voor het vooroorlogse Frankrijk, waar tijdens ’14-’18 het laag vernis van de beschaving van af werd geschraapt. Zich beroepend op oude dansvormen probeerde Ravel afstand te nemen van zijn eigen traumatische oorlogsherinneringen en van enkele gesneuvelde kameraden.

De kraakheldere pianoschriftuur van ‘Le tombeau de Couperin’ transponeert Thuriot naar een versie voor accordeon waarin de compositorische gelaagdheid zich erg secuur manifesteert. Als arrangeur legt Thuriot het grondplan van de vorm bloot, terwijl hij als uitvoerder de unieke harmonische signatuur aanschouwelijk maakt. Ook in het ‘Menuet antique’ blijft Thuriot overigens dicht bij Ravels oorspronkelijke karakter, terwijl de stemmigheid van ‘Pavane pour une infante défunte’ in een meer naïef-pittoresk bad wordt ondergedompeld dan het origineel.

Van het ‘Alborada del gracioso’ uit de ‘Miroirs’, waarvan het muzikale parfum zich moeilijk anders laat savoureren dan via de piano, ontvouwt Thuriot vooral het raadselachtige karakter. Zijn interpretatie is geen halsbrekende vingeroefening, maar een nauwgezette studie naar het karakter van de partituur. Het resultaat is fascinerend van de eerste tot de laatste seconde.

‘La valse’, technisch de meest virtuoos opgevatte bewerking, probeert evenmin een getrouwe kopie te zijn van Ravels warme orkestkleuren. Ook hier heeft Thuriot zich de vraag gesteld hoe het orkestrale gevoelsspectrum via zijn instrument gestalte kon krijgen. Het antwoord ligt besloten in een choreografie van botsende lijnen en een weerbarstige tonaliteit. Thuriot vormt het allemaal om tot een uiterst zorgvuldig vertolkt ballet waarin onnoemelijk veel details schuilgaan.

Enkele Couperinminiaturen loopt ten slotte bij wijze van muzikale verluchting doorheen de opname. Met de verstilde schoonheid van ‘La Couperin’ of de glimlach van ‘Le Tic-Toc-Choc’ omarmt Thuriot de lichtheid, terwijl zijn Ravel-transcripties blijk geven van een luisterrijke diepte. Uniek in zijn soort, en toch helemaal Ravel: wie doet het Thuriot na? 

Details Album
Analogie van het verschil
Accordeon: Philippe Thuriot
Label: Warner Classics
Distributie: Warner Music