Moses Sumney, Cactus Brugge

De hype meer dan waar

Eindelijk. Daar was hij dan. Moses Sumney. De zanger uit Los Angeles had eerder dit jaar al moeten passeren in Brugge, maar moest helaas annuleren. Onze torenhoge verwachtingen konden nu dus ingelost worden, want naast een passage in de Botanique later deze maand, zakte Sumney ook weer af naar Brugge. Hoedje af voor Cactus, want de hype rond Moses Sumney en zijn gouden strot is allerminst gaan liggen in tussentijd.

Hij kwam dus met de nodige adelbrieven. De ‘Sufjan Stevens seal of approval’, het ‘best new music’ label van Pitchfork voor zijn debuutalbum ‘Aromanticism’ en de lof van Solange, het kan slechter… Wij durven alleszins niet meer met Solange discussiëren over dingen die in de lift zitten.

Maar goed, die goeie naam moest natuurlijk nog omgezet worden in een goeie prestatie. Praatjes vullen geen gaatjes zeggen ze hier altijd. En dat had Moses goed begrepen. Gehuld in een stevige waas van rook kwam hij het podium op, waar zijn twee bandleden al stoïcijns zaten, zoals ze het hele optreden zouden blijven zitten. Nu, ze waren wel nodig, zijn twee kompanen, want hoewel Sumney getalenteerd genoeg is om een show op zijn eentje te dragen, zorgden bij momenten voor net voldoende variatie die hij net alleen zou gehaald hebben, zoals de saxofoon.

Gelukkig maar, want anders zou Sumney net niet het niveau van pakweg Shamir, of dichter bij huis Le Colisée niet overschrijden, terwijl hij daar dus wel toe in staat is.De charmante, speelse show trok zwaar op wat we van beide andere heren al zagen, maar het verschil zit hem echt in die pure klasse. De zelfbewuste Sumney weet zijn stem perfect te gebruiken, waardoor hij heerlijk rond nummers als Don’t bother calling kan krullen.

Maar hij wist niet alleen te imponeren met zijn stem. Als de berg niet naar Moses komt, komt Moses wel naar de berg moet hij gedacht hebben en naast zijn fijne gitaarspel haalde de zanger ook alles uit zijn trukendoos om te verbazen. Een soort van beatbox met zijn handen op de microfoon en knappe doch simpele loops van zijn eigen stem(geluidjes), alles werd ingezet om de nieuwe telg 'Rank & file' kracht bij te zetten daar in Brugge. Met succes.

Want de hoogtepunten volgden elkaar vlotjes op. De Björk-cover ‘Come to me’ was even onverwacht als puur en ook het niemendalletje 'Make out in my car' werd Frank Ocean-gewijs verheven naar een hogere standaard live. Om nog maar te zwijgen van de ontzettend knap neergezette én mooi aansluitende versies van ‘Indulge me’ en ‘Quarrel’.

Hebben we dan helemaal niets aan te merken? Nou… Eerst en vooral, alle lof voor Sumney dat hij een echte luisterplaat knap weet te vertalen naar het podium. Er zit meer schwung in, is iets minder statisch en live komt zijn experimenteergedrag pas echt tot zijn recht. Maar af en toe was het iets te rommelig vonden we. Maar goed, dat is muggenziften waarschijnlijk, want we waren op het bittere einde maar wat blij toen we nog getrakteerd werden op een verstilde, prachtige versie van ‘Plastic’, waarmee hij ons na een klein anderhalf uur uitgeleide deed. Kortom, een wonderschone avond dus.  

Details Concerten
Concert datum:
3 november 2017
Band:
Moses Sumney
Jaar:
2017