miXmass, festival hosted by B.O.X, dag 2

Altid sammen

Het kerstconcept van naam en affiche komt volledig tot zijn recht op zaterdag 6 januari. Het is de twaalfde dag na Kerstmis, de dagen worden weer wat langer. Sommigen vieren de aanbidding van de wijzen, anderen de goddelijke epifanie. In IJsland kruipt de laatste trol terug in zijn hol, terwijl in Antwerpen het veelkoppige Kórus het oude jaar uitgeleide doet. Hun set waaiert eerst alle kanten uit, maar de intensiteit groeit en kent een beklijvend einde. Het collectieve stemgeluid komt echter nog het best tot uiting wanneer het andere ensembles begeleidt. Daarin herbevestigt het de unieke waarde van een project als miXmass. Niet alleen is er veel nieuw, ongepolijst werk te ontdekken, het geheel appelleert ook oprecht aan de verbindende kracht van het ritueel.

Net zo valt de inbreng van openingsact Johan Petit te interpreteren. ‘Starfish’, verteltheater in zijn zuiverste vorm, is niet af, voelt wat zonevreemd en is nauwelijks muzikaal te noemen, maar het krijgt wel de lachers op zijn hand. De bijdrage van B.O.X is een beetje arbitrair en vult vooral de gaatjes in een work in progress. Toch geeft deze ode aan de buitenbeentjes onder ons weer een andere insteek van miXmass mee: labels zijn niet meer dan slechte schijn.

De locatie reflecteert niet noodzakelijk de waarde van de artiest. In de wandelgangen tref je vele parels, maar de lokroep van de zaal is sterk. Het is een originele zet om de tweelingzussen Valtýsdóttir tegelijk op verschillende podia te programmeren, maar op een festival van ontdekking pakt het slecht uit: Kria Brekkan, op het kleinere Nox-plekje, gaat helaas aan ons voorbij. Haar tweelingzus, celliste Gyda Valtýsdóttir, brengt gelukkig een onvergetelijke set. Nadat ze múm vaarwel zei en vervolgens als een nomade diverse muzikale samenwerkingen aanging, bracht ze in 2017 ‘Epicycle’ uit, met klassieke muziek van de laatste 2000 jaar. Samen met Kórus sluit ze af met een bewerking van de ‘Seikilos epitaaf’: de voorlopig oudste muzieknotatie ter wereld, een grafschrift, teruggevonden in het huidige Turkije. Niet alleen het publiek, maar ook Gyda is achteraf zichtbaar geëmotioneerd.

Met Valgeir Sigurdsson en Liam Byrne staat weer een weefgetouw van klank op de scène. De combinatie van viola da gamba en elektronische soundscape creëert een halfuur trance, dat krachtig eindig met een opeenstapeling van lagen, alsof er een schip bij nacht op de klippen loopt en in het ruim het water onafgebroken binnenklotst.

Van een bescheiden familiefeest is er op zaterdag geen sprake meer. Daar zit de bekendheid van het Deense Efterklang wellicht voor iets tussen. Bovendien brengt de band nieuw werk, waarvoor B.O.X mee de klank mocht uittekenen. ‘Altid sammen’, een geschikte titel voor een concert dat zonder veel opzichtig experiment het publiek andermaal meetrekt in een lieflijkheid die je op slag week doet worden. Samen met de elfenstemmen van – opnieuw – Kórus en de zalvende stem van Casper Clausen, zetten vele zieltjes het beleden sprookje verder in de nacht.

Voor wie het toch wat te zoet werd, was er de gedeelde uitsmijter in de gedaante van Nightman en Mugison. De eerste, het soloproject van Tijs Delbeke, leverde een intieme en rokerige, introspectieve set af, terwijl de laatste zich andermaal kweet van zijn rol als luis in de pels. Wars van alle conventies en met gespeelde onhandigheid. Zoals de eerste avond begon, eindigde de tweede: a little tipsy, a little broken and a little haunted.

Wie er was, kon het niet genoeg onderstrepen: respect, Pieter Theuns. MiXmass is voor herhaling vatbaar.

Foto’s: Tom Roelofs

Details Concerten
voor herhaling vatbaar
Concert datum:
06-01-2018
Festival En Coproductie: B.O.X, deSingel