Massive Attack, Paleis 12

Overweldigende maatschappijkritiek in een onweerstaanbaar jasje

Het legendarische 'Mezzanine' kwam niet zonder slag of stoot tot stand. Het moest en zou grenzen overschrijden, de lat lag hoog. Muzikale meningsverschillen dreven de band bijna uit elkaar, maar het resultaat was dan ook een album dat voorgoed zijn stempel op het genre zou drukken. Wij waren alvast benieuwd naar hoe een album als dit twintig jaar later zou smaken.

Dat vrijheid en blijheid niet de centrale thema's van de avond zouden worden, hadden we wel al kunnen weten wanneer de stroboscopen ons bij wijze van welkom minutenlang verblindden. Toch reikt de band ons met opener 'I found a reason' even een warm dekentje toe. Heel even zou de luisteraar zich kunnen afvragen waarom deze donkere Britten hun show openen met een cover van één van de meest commerciële nummers van The Velvet Underground. Dat wordt echter al snel duidelijk wanneer de kleurrijke popvisuals en zeemzoete gitaren plaatsmaken voor de dreigende drones en onheilspellende klanken van Risingson, waarin Lou Reed en de zijnen gesampled worden. Zo kennen we ze weer. 

Toch komt het warme dekentje opnieuw tevoorschijn wanneer we vervolgens The Cures '10:15 Saturday night' te horen krijgen. Feelgoodgitaar? Present. Vrolijke visuals? Aanwezig. Wij beginnen intussen al een voorgevoel te krijgen en zetten ons schrap. 'If you liked that then you will love this', laat BBC-held Adam Curtis ons visueel weten terwijl de laatste noten van de cover nog nazinderen. Geheel volgens het stramien krijgen we 'Man Next Door' voorgeschoteld, waarin The Cure gesampled wordt en de visuele aandacht verschuift naar zanger Horace Andy. 

Nu we het patroon beginnen door te hebben, wordt het uiteraard tijd voor iets anders. Horace Silver maakt plaats voor Elizabeth Fraser en voor 3D en Daddy G zelve. Opnieuw wordt de sfeer nog net dat tikje beklemmender. Hoewel de band op geen enkele manier actief connectie met het publiek zoekt, hangt iedereen intussen aan hun lippen. Pas bij de opeenvolging van 'Exchange' en '(Exchange)' bieden de indrukwekkende beelden ons opnieuw wat afleiding. Liberté, égalité,fraternité, Yes we can, reggaevibes: ik vertrouw het intussen voor geen meter meer.

Terecht, zo blijkt. Met hun cover van 'Where have all the flowers gone?' zegt de band eindelijk onomwonden waar het op staat. Onder begeleiding van de zachte stem van Elizabeth Fraser zien we reclame voor Oxycontin ('It can cause a nod, sedated dream-like state'), beelden van Trump (algemeen boegeroep) en vreselijke oorlogstaferelen. Een inmiddels ietwat beproefd concept dat tot gelukkig nog steeds zijn effect niet mist bij de gemiddelde muziekliefhebber en dat alleen maar versterkt wordt door de beelden van de KKK, Illuminati en andere samenzweringen die tijdens een cover van Ultravox' 'Rockwrock' aan bod komen. 

Voor we onszelf helemaal verliezen, maakt de band het met 'Angel' en 'Teardrop' opnieuw donker en claustrofobisch. Een dreiging die na de explosieve punkcover des te harder binnenkomt en vervolgens geleidelijk opnieuw wordt opgebouwd om tot een uitbarsting te komen tijdens 'Group four'. Op zijn hoogtepunt blijft het nummer hangen. 'WE ARE CAUGHT IN AN ENDLESS LOOP', schreeuwt Adam Curtis ons intussen vanaf de schermen toe. 

En toen was het allemaal voorbij. Geen bisnummers, geen applausronde, lichten aan en naar huis. Gedesillusioneerd en met stof tot nadenken blijven we achter. Toch nog maar even 'Mezzanine' luisteren op weg naar huis...

 

Details Concerten
Concert datum:
31/01/2019
Album:
Mezzanine
:
Jaar:
2019
Tracks:
  • I found a reason
  • Risingson
  • 10:15 Saturday night
  • Man next door
  • Black milk
  • Mezzanine
  • Exchange
  • (Exchange)
  • Dissolved girl
  • Where have all the flowers gone?
  • Inertia creeps
  • Rockwrock
  • Angel
  • Teardrop
  • Group four