Massive Attack, AB Brussel

Rauw, tijdloos, bloedstollend en opnieuw verfrissend

Het ongeziene prijskaartje van 58€ in een anders zo bescheiden Ancienne Belgique lokte geshockeerde, verontwaardigde tot teleurgestelde reacties uit bij het vaste AB-publiek. “Schandalig!” “Enkel voor rijkeluiskindjes!” “Unfinished greed!” Hoewel daar inderdaad over te discussiëren valt, zien wij het eerder als een uitzonderlijke gelegenheid om een pionier van dergelijk interstellair niveau in zo’n intieme context aan het werk te kunnen zien. De veteranen hebben nu eenmaal een gouden concertreputatie sinds hun debuut van 23 jaar geleden. We weten dat we topkwaliteit kunnen verwachten tegen die prijs – een blindelings vertrouwen dat bijvoorbeeld Kanye West voorgoed verloren heeft bij ons…

Alle prijsgevoelige critici worden snel op hun plaats gezet. Zowel de onder hoogspanning staande basslijn van opener ‘Battlebox 001’  als de bedwelmend holle psychedelica-vocals van frontman Robert Del Naja op de aggressieve industrial-productie ‘United Snakes’ dompelen ons geleidelijk aan onder in het illustere universum van Massive attack, ondersteund door flitsende projecties van respectievelijk  drugs en grote merknamen.

Het is pas tijdens de intro van het derde nummer ‘Risingson’ – en tegelijk de podiumbetreding van co-protaginist Grant “Daddy G” Marshall – dat we het werkelijke Massive Attack pur sang-gevoel hebben: een signatuur triphopduo met een stemgeluid killer dan de noordpool, een context luguberder dan het chirurgiedossier van Michael Jackson en een productie paranoïder dan een slak in een zoutmijn.  We overdrijven in onze poëzie, maar zó hard slaat deze vanonder het stof gehaalde classic in op ons hersenmembraan.

Eindeloos respect voor eeuwige MA-gastzanger Horace Andy, die er tot onze grote vreugde bij is vanavond. Een bezwerend ‘Everywhen’, een briljant opgebouwd ‘Angel’ en een verrassend luidruchtig onthaald ‘Girl I love you’ zouden niet hetzelfde geweest zijn zonder de zege van deze rastafariheld van over de zestig. Vooral de chemie tussen hem, Del Naja en Marshall op de orgelachtige loop van ‘Splitting The Atom’ draaien in dat web van rode laserprojecties uit tot een unieke live-ervaring.

De honger van de band is onverzadigbaar, de vocale bijdragen van Martina Topley-Bird en Deborah Miller zijn betoverend, de setlist slaat op ‘Karmacoma’ na geen essentiële klassiekers over en de grafische projecties trappen weer op de minder frisse tenen van de maatschappij - van oorlogszuchtige politieke context tot ronduit belachelijk sensationele headliners, indrukwekkend genoeg af en toe ook uit onze Belgische media gevist.

Na al die visuele toeters en bellen en die geraffineerde elektronica worden we nog een laatste keer van onze sokken geblazen met een heerlijk organische versie van ‘Unfinished Sympathy’.  Een mix van de magistrale stem van Topley-Bird, het zij-aan-zij knoppenwerk van Del Naja en Marshall en enkele zonnestralen uit de schijnwerpers bezorgen ons een podiumsensatie van de band in zijn puurste vorm. Na al die jaren nog steeds fenomenaal goed.

(Foto's: Christophe Brysse, Cactusfestival 2014)

 

Details Concerten
Concert datum:
09/09/14
Tracks:
  • Battlebox 001
  • United snakes
  • Risingson
  • Paradise circus
  • Girl I love you
  • Psyche
  • Future proof
  • Teardrop
  • Angel
  • Jupiter
  • Safe from harm
  • Inertia creeps
  • Everywhen
  • Splitting the atom
  • Unfinished sympathy