Marche Funèbre, De Club Mechelen

Een decennium lang doom, dat vraagt om een feestje

Wie afgelopen zondag een excuus zocht om de verkiezingshetze te vermijden moest in De Club in Mechelen zijn. Daar vierde de doomformatie van Marche Funèbre haar tienjarige bestaan. En dat deed ze in stijl. Met begeleiding van niemand minder dan Loose License, het Nederlandse Faal en de mede-Mechelaars van Psychonaut maakte de band er een succesvolle avond van. Ondanks de ietwat ongelukkige timing – het evenement viel samen met de laatste dag van Desertfest Antwerpen, waar veel gelijkgestemde zielen heen trokken – werd het een goed bezochte avond.

De set waarmee Marche Funèbre als hoofdact naar buiten kwam, bestond uit nummers die het hele bestaan van de band dekten. Een soort best-of, aangedikt met nieuwe nummers uit hun verjaardags-ep ‘Death wish woman’, die voor deze gelegenheid voor het eerst live werden gebracht.

Die laatste release is trouwens een onvervalste zwarte parel geworden met drie nieuwe nummers en een cover van ‘As I die’ van doomlegende Paradise Lost. Het beste nummer hierop is zonder twijfel de titeltrack die met snelle riffs de grenzen van het doomgenre opzoekt: in elk opzicht een ijzersterke track die blijft nazinderen. De andere twee eigen nummers op de ep, ‘Broken wings’ en ‘A departed guest’, liggen meer in lijn met het oeuvre dat we van Marche Funèbre kennen: slepend zware doom van de bovenste plank.

Dezelfde sombere ondertoon werd zondag ook gezet, na ‘Darkness’, het intronummer dat (standaard) bijna een kwartier vult. Met een discografie waar de gemiddelde songlengte rond de tien minuten moet liggen konden we ons eveneens verwachten aan veel muziek. ‘As in autumn’ volgde bijna naadloos als ode aan de herfst en het vallen van de bladeren. In primeur volgde de opener van hun ep: ‘Broken wings’.

Tussen deze en ‘Death wish woman’, die de avond naar een nog hogere versnelling bracht, werden we tien jaar terug in de tijd geblazen met ‘Benighted’. In haar beginperiode was Marche Funèbre nog hoorbaar rauwer dan nu. En dat is zeker niet slechter, toch hebben de jaren hun vruchten afgeworpen als we zien hoe de band nu haar gebalde energie op zo'n geoliede manier kan delen met het publiek. Alle elementen die er een geweldige show van maakten, waren aanwezig. Snelle, technische gitaarriffs en melodieën, strakke drums met opluisterende baslijnen en oerdegelijke vocalen. Het zag eruit hoe het klonk: af!

Na nog enkele knoerten van nummers, waaronder ook ‘Lullaby of insanity’ uit hun laatste langspeler ‘Into the arms of darkness’, kregen we twee bisnummers. Nou ja, nummers voorafgegaan door een pauze van een minuutje. De Mechelaars hadden te veel zin om te blijven spelen. Er werd passend afgesloten met ‘Capital of rain’ en een frisse pint (lees: pinten).

(c) Foto: Kurt Blommé Photography

Details Concerten
Marche Funèbre Death wish woman
Concert datum:
14/10/2018
Jaar:
2018