Lynn Cassiers, 'The bird, the fish and the ball'

Geruststellend ongemakkelijk

De Antwerpse Lynn Cassiers is wat we noemen een vreemde eend in de bijt. Ze deed reeds ervaring op met bands zoals Tape Cuts Tape, The Crappy Mini Band, BJO en vele andere. Het was dus eindelijk tijd om het op haar eentje te doen. ‘The bird, the fish and the ball’ is op een zeker niveau een soort niche-album geworden, want het is zeker niet voor iedereen weggelegd. De plaat lijkt ergens in de Twilight Zone te zweven, maar is vooral een aaneenschakeling van veel getjingeltjangel, buitenaardse klanken en vibes die je geruststellend ongemakkelijk doen voelen. Het zal je dan ook niets verbazen als we zeggen dat Cassiers zich als een vis in het water voelt in de wereld van de improvisatie.  

Klinkt dat allemaal als ... ja, muziek in je oren, dan is ‘The bird, the fish and the ball’ zeker geen verkeerde keuze. Cassiers behoort tot het type muzikant dat, vanaf haar eerste slok koffie ’s ochtends tot het moment dat ze de deur van het appartementsgebouw achter zich dicht gooit, een heel nummer kan maken met de geluiden die ze onderweg maakt. Ze staat dan ook bekend als multi-instrumentaliste, zo ook met haar stem. Ze zingt met een zeker kinderlijk enthousiasme en buigt haar stem om op alle mogelijke manieren, zodat het perfect past bij de verhalen die ze vertelt. Toch vinden haar beste vocale momenten plaats wanneer ze uithaalt met haar jazz-stem, en dan vooral bij het nummer ‘When you walk with me’.

Maar wat ze uit haar instrumenten schudt, is bewonderenswaardig. Wel stoort het soms dat het album klinkt alsof alles ter plekke gebeurt en dat het dus iets wegheeft van een avondje gesproken woord. Een beetje té geïmproviseerd dus en qua minimalisme is het vaak ook net op het randje. We gaan het woord ‘saai’ niet in de mond nemen, maar laten we op z’n minst zeggen dat je er vrij dromerig van wordt. We kunnen ons voorstellen dat een optreden van Lynn Cassiers altijd anders is, maar wat waarschijnlijk wel steeds een constante blijft, is het gevoel dat haar nummers je geven.

‘Telefonie’ bijvoorbeeld vonden wij een bijzonder angstaanjagend nummer. Een groot deel van het album bestaat gewoonweg uit sinistere tracks en laten je met een akelig gevoel achter waarvan je niet echt weet wat ermee te doen. Gelukkig biedt ze op de juiste momenten tegenwicht met pakweg pseudo-Chinese, dus iets vrolijkere klanken in nummers als ‘Pling pling’ en ‘The juggler’.

Wij zien het als volgt: ‘The bird, the fish and the ball’, you love it or you hate it. Vaak iets te experimenteel en arty naar onze smaak, maar respect voor de kunst is er altijd.

Details Album
Album:
'The bird, the fish and the ball'
Platenmaatschappij: BronzeRat Records
Tracks:
  • Ntv
  • Cookies for Jack
  • Klapdance
  • Rose
  • The juggler
  • Night outof a weirdo's mind
  • Telefonie
  • Isn't life funny, John?
  • When you walk with me
  • Pling pling
  • March of the moderator