Luik, 'Owls'

Herfstknuffel

Pech voor Luik? De Amerikaanse slowcoreveteranen van Codeine kondigen hun reeks reünieconcerten aan in de week waarin het Rotterdamse Luik zijn debuut 'Owls' aan de pers voorstelt. Pech, omdat Luik zwaar gelieerd is aan het geluid van deze Amerikanen. Maar tegelijk toont Luik ook durf door, in een decennium dat uitpakt met bliepende electronica en zenuwachtig gefriemel op synthesizers, een plaat uit te brengen die zweert bij het oergevoel van de weemoedige indierocker, namelijk dat van slome songs, intimiteit en langzaamheid.

Met dat basispakket aan gevoelens staat Luik voorlopig zielig vooraan de Nederlandse underground. Mits luiheid kan je ze indelen in dezelfde groep als labelgenoot I Am Oak. Maar dat zou flauw zijn.

De muziek van Luik is doorspekt met een amberbruin herfstgevoel waarin spaarzaamheid de hoofdtoon voert. Iets wat in foute muzikale handen al snel als verveling wordt verpakt. Ook al is Luik allesbehalve spannend. Hun geluid - enorm schatplichtig aan Codeine en Karate - bevat toch net genoeg spanning om je bij je nekvel te grijpen en als een koude herfstwind in je oren te blazen.

Op een bescheiden manier bezorgen de songs op 'Owls' je rillingen en kippenvel, zoals wanneer de baritonstem van Lukas Dikker samenvalt met de strak gespeelde baslijnen op 'A fool'. Of wanneer het orgel in het louter muzikale 'Spleen' met zijn warm geluid de eenzame bluesnoten van de gitaar in ebbenhout verpakt.

Gevoelens staan centraal bij Luik, net zoals in het werk van rasechte bluesartiesten. Maar waar het idee van blues volgens Luik niets meer te maken heeft met de juiste toonladders na te spelen, grossiert de band in een overheerlijk blauw gevoel waarin je jezelf wilt wentelen tot het zonlicht je aanblik niet meer verdraagt. Het doet je 'Owls' koesteren, ook al besef je dat Luik nog lang niet kan tippen aan de toppers van het genre. Maar het is heerlijke rust in door chaos overwoekerde dagen. 'Owls' doet je neervlijen en genieten van het halfuurtje tederheid dat de plaat je brengt. Voorlopig moet het niet meer zijn. Op een volgend album liever wel.

Details Album
Album:
Owls
Platenmaatschappij: Snowstar
Jaar:
2012
Tracks:
  • All of my world
  • Brown feathers
  • We're both extermined
  • Owls
  • A fool
  • The windows
  • Spleen
  • These men may grow
  • By & by