London Grammar - Lotto Arena

De ingehouden belofte van een nakend feestje

Het feestje in Antwerpen was bijna niet doorgegaan. Tot drie keer toe moest London Grammar deze tournee verstek geven. Daags voor de concerten in Antwerpen werden de optredens in München en Stuttgart geannuleerd. Het ijskoude charisma van Hannah Reed bleek haar stembanden keer op keer te nekken en Reed moest zich met stevig ontstoken amandelen van haar taak kwijten. Geen backingtapes met leadvocals voor London Grammar. Terwijl buiten de sneeuw zich aardig hoog begon op te stapelen, probeerden wij ons binnen op te warmen aan een avondje popelektronica.

Voorprogramma Lo Moon deed in elk geval aardig zijn best. De single ‘This is it’ liet een meeslepende shoegaze indruk na, waarbij de band op zijn beste momenten aan Slowdive herinnerde. Zelden zo van een voorprogramma genoten als afgelopen maandag.

We hebben ook nooit de Lotto Arena zo stil geweten als op het moment waarop London Grammar het podium opwandelde. ‘Who am I’ zit al sinds het begin van de tour muurvast als openingsnummer in de set. Wij spitsten de oren, maar de spaarzame synths en het afwezige gitaartje maakten dat de stem van Hannah Reed zonder problemen meteen de zaal vulde. Of het aan het opwarmertje lag of aan de keelsores weten we niet, maar je merkte dat vooral in het middenregister Reed zelden toonvast was, al warmde haar stem snel op. ‘Wasting my young years’, een van de weinige nummers van Grammar dat een meer uptempo gevoel heeft, maakte duidelijk dat het publiek voor een feestje was gekomen, al leent de sound van London Grammar zich ook na de tweede plaat niet echt tot bewegen. Je ziet Reed haast nog elk optreden worstelen met haar rol als frontvrouw. De podiumact van de Britten komt bovendien nog steeds vrij statisch over, ook wanneer Dot Major even de synths laat voor wat ze zijn om achter de kleine drumkit te kruipen. De loops klonken echter steeds luider dan het drumwerk.

Het vocale huzarenstukje ‘Rooting for you’ zette Reed a capella in. Weer speelde de toonvastheid haar parten, al blijven Reeds hoogste noten wel genadeloos kippenvel op je rug werpen.

Ere wie ere toekomt, we kennen weinig zangeressen die vanuit de lappenmand een dergelijke indruk zouden nalaten. Ook het aantal vooropgenomen vocals die we vanavond hoorden, konden we op één hand tellen, wat toch eens te meer bewijst dat London Grammar een echte band is en geen circusact met één trucje. Toch krijg je na het optreden het gevoel dat de belofte nog verder ingevuld mag worden. London Grammar lijkt steeds een leuk feestje te beloven dat alle momenten kan losbarsten. Volgende keer houden we ze er ook aan!

Details Concerten
London Grammar
Concert datum:
11/12/2017
Band:
London Grammar
:
Jaar:
2017