Lisa Hannigan, Les Nuits Botanique

Headliner of voorprogramma?

Toen we hoorden dat Lisa Hannigan, de Ierse singer-songwriter die we enkele maanden geleden met veel plezier interviewden, naar Les Nuits Botaniques kwam, waren we dolenthousiast. Groot was onze verbazing toen bleek dat ze slechts als voorprogramma van Lianne La Havas mocht opdraven. De frêle Ierse heeft zich wat ons betreft immers al ruimschoots bewezen tijdens haar jarenlange samenwerking met Damien Rice, en met haar albums ‘Sea sew’ en ‘Passenger’.

Na een fluisterend 'Bonsoir' vat Lisa solo een uiterst breekbare ‘Little bird’ aan. Dit nummer klinkt op het album al fragiel, maar vanavond komt de kwetsbaarheid en verscheurdheid van de lyrics pas echt tot zijn recht. Lisa’s hese fluisterstem in combinatie met haar tedere gitaargetokkel brengen het nummer tot leven en de zaal tot een versteende stilte. Eenmaal de laatste noten hun uitwerking hebben gehad, komt de rest van Lisa’s band haar vergezellen. Het diverse vijftal maakt zich direct kenbaar wanneer iemand tijdens de eerste tonen van het tweede nummer van de avond, een op gejoel getrakteerd ‘Passenger’, spontaan 'Marry me!' roept richting hoofdpodium. Lisa reageert door verlegen te glimlachen en het hoofd te buigen, maar gitarist John Smith antwoordt droog: 'Sorry, I have a girlfriend'. De toon is gezet.

Lisa blinkt uit in broosheid, doch aangevuld door een strategisch geselecteerde band komt ze tevens krachtig rockend en ongebreideld vrolijk uit de hoek. ‘Venn diagram’ start lieflijk, doch zwelt dan dramatisch aan met een Lisa die op manische wijze het harmonium bedient en met haar lange lokken lijkt te gaan headbangen. Tijdens haar 50 minuten durende act op ‘Les Nuits’ wisselt ze etherische pareltjes als ‘Paper house’ af met gevaarlijk dreigend gebrachte rendities van nummers als ‘Flowers’ en levenslustige folkplaatjes met een scherp kantje als ‘What I’ll do’. Elk nummer klinkt even emotioneel rauw en doorleeft, zodat enkel de meest koelbloedige ziel na afloop kan proclameren dat deze dame hem Antarctisch koud laat.

Toch is Hannigan’s passage op Les Nuits geen volledige topper. Hoewel elk nummer op zichzelf vol overgave gebracht wordt, tonaal juist zit en muzikaal af is, vliegen de overgangen tussen de verschillende nummers niet op dezelfde hoogte. Lisa combineert zowel bekend als onbekend materiaal, uit zowel ‘Sea sew’, ‘Passenger’ als onuitgebrachte bronnen; ze overtuigt ons volledig van haar kunnen, maar een spanningsboog ontbreekt. Misschien is dit te wijten aan het feit dat ze hier vanavond als voorprogramma staat. Misschien voelt ze de noodzaak haar diversiteit te etaleren, iets waar ze met verve in slaagt. Maar om in de toekomst ook als avondvullende hoofdact te overtuigen, schiet haar huidige set tekort. Nu scheert ze continu hoge toppen, maar slaagt er niet in dit niveau stabiel te behouden.

Details Concerten
Concert datum:
12/5/2012
Band:
Lisa hannigan
Jaar:
2012