LCD Soundsystem, 'Shut Up And Play The Hits'

Een luid en bitterzoet afscheid van een stijlfenomeen

We hadden gemengde gevoelens bij de aankondiging van het einde van LCD Soundsystem, met bijhorend afscheidsconcert in het New Yorkse Madison Square Garden. Het doet ons sterk denken aan het ‘Fade To Black’ concert van Jay-Z in dezelfde venue, wat allesbehalve het einde van zijn muzikale carrière bleek te zijn. De tweestrijd van frontman James Murphy ligt er vingerdik op in de documentaire Shut Up And Play The Hits, die wij ter gelegenheid van de screening in de sympathieke theaterzaal van De Unie in Rotterdam zijn gaan bekijken.

Dit is allesbehalve een traditionele concert-dvd. Shut Up is eerder de in beeld gebrachte terugblik van James Murphy op dat laatste concert en zijn volledige LCD-repertoire in het algemeen. De hele prent is erg emotioneel geladen, en doorprikt de bubble of cool van James  met een vlijmscherpe naald van menselijkheid. Twee grote facetten van het verhaal zijn op een doordachte manier door de film heen te zien: aan de ene kant de krachtige concertscènes met een extatisch, overdonderd en niet zelden huilend publiek. Anderzijds de morning after experience van Murphy - van het verward rondlummelen in zijn pyjama met zijn Franse bulldog tot het delicate, intieme diepte-interview met popcultuurspecialist Chuck Klosterman.

Wat het concertgedeelte betreft worden we verwend met enkele van de vele hoogtepunten van die vier uur durende dance-punkmarathon. ‘All My Friends’ is dé perfecte soundtrack voor dit melancholisch, bitterzoet verhaal waar ook Murphy zelf een traantje tijdens wegpinkt; ‘North American Scum’ herinnert ons aan die funky, opzwepende sound waarvoor we in de eerste plaats voor deze band gevallen zijn en ‘Losing My Edge’ weerspiegelt nog het best waar de zanger voor staat: een hipster van over de veertig die begint te beseffen dat de jonge knapen hem ingehaald hebben wat betreft music hipness.

De kater in de morning after-scènes druipt van het scherm af. De film begint met de woorden van zijn voicemail “i hope you’re fucking sleeping after last night”. De beelden zijn allemaal erg minimalistisch en lo-fi gemonteerd, wat de leegte die de man kwelt mooi weerspiegelt. In het begin is het echter allemaal luchtig en humoristisch (dan denken we aan de manier waarop hij naar zijn ontbijtende hond zit te staren), maar naar het einde toe besef je dat hij het heel moeilijk te verwerken heeft dat het voorbij is. Wanneer Klosterman hem vraagt wat de grootste zwakte van de band is, antwoordt hij pretentieus maar niet ondoordacht “Stopping.”

Het verhaal gaat voorbij de terugblik op LCD Soundsystem. We worden bewustgemaakt van de impact dat verouderen kan hebben op de manier waarop we bepaalde beslissingen nemen en we worden herinnerd aan de verwoestende kracht dat muziek kan hebben (de camera focust meermaals op die ene knul die het hele concert door staat te huilen). Maar bovenal leven we vooral mee met de zure ondertoon dat een van de beste bands van de afgelopen 10 jaar er op hun hoogtepunt bewust mee stopt, wat wel menig respect afdwingt. Met het punt achter LCD wordt er ook een punt achter een van de betere muzikale bewegingen van het derde millennium gezet.

Details Music DVD
Jaar:
2012
Tracks:
  • Dance Yourself Clean
  • Movement
  • All My Friends
  • Us Vs Them
  • Your Love Away From Me (Feat. Reggie Wats)
  • Sound Of Silver
  • Losing My Edge
  • North American Scum
  • Yeah (Crass Version)
  • Someone Great
  • Jump Into The Fire
  • New York, I Love You But You're Bringing Me Down