Joe Jackson

De saaiheid van perfectie

Joe Jackson heeft talent, daarover bestaat geen twijfel. De singer-songwriter en zijn piano toveren het soort popsongs dat niet ondraaglijk licht en luchtig is en tegelijk toch gemakkelijk in het oor ligt. Songs die onmiskenbaar van Joe Jackson zijn en zelfs bij de eerste luisterbeurt niet té erg op elkaar lijken. Songs ook, waarvan hun evenwicht en quasi-perfectie je keer op keer blijven verrassen en meeslepen, ondanks hun bedrieglijk eenvoudige opzet. Ja, dat heet talent, en dat talent blijkt nog maar eens duidelijk op ‘Rain'.

Met ‘Invisible man' lijkt deze 24ste cd zwaarmoedig te beginnen. Nadrukkelijke drums die samenvallen met zware piano, het is geen vrolijk begin. Naar het refrein toe echter ontpopt het nummer zich uiterst lichtvoetig. Een bevreemdend contrast dat zich algauw in je muzikale geheugen nestelt. ‘Too tough' moet het hebben van het aanzwellende en meeslepende refrein dat onmiddellijk de aandacht trekt. Het zenuwachtige ‘Good bad boy' met de vele tekst, drukke drums en dominante, atonische piano valt ook op, en niet eens op een slechte manier: het nummer wérkt en nodigt uit tot meezingen. Bij het refrein van ‘Citizen sane' gebeurt dat zelfs vrij regelmatig door de natuurlijke opeenvolging van klanken.

In ‘The uptown train' wist Jackson dan weer een uiterst aantrekkelijk en zelfs dansbaar jazzy deuntje te steken. ‘King pleasure time' zit dan weer in de rockende hoek, waarmee Jackson ook bewijst dat hij allerlei genres aankan. ‘Rush across the road' lijkt dan weer een heerlijk vrolijk, bijna zorgeloos nummer, tot je de tekst grondig beluistert. Zelfs bij de minder gemakkelijke, tragere nummers, het sobere ‘Solo (so low)' en het intieme ‘Wasted time' kunnen we niet anders dan erkennen dat ze goed in elkaar steken. Afsluiten doet de cd met een modern wiegelied. ‘A place in the rain' doet je echter niet in slaap vallen, maar zet aan tot meezingen.

'Rain' staat duidelijk vol van de goed gemaakte nummers die én gemakkelijk in het oor liggen, én uitnodigen tot meezingen, liefst uit volle borst, met de armen gespreid en zich op een musicalpodium wanend. Dat soort drama zit ook in deze popmuziek verstopt. Enige nadeel aan zo'n quasi perfecte, volgens de regels van de kunst gemaakte songs: je bent snel verzadigd. Je kan nog wel genieten van de songs en de kunst, maar echt smaken doet het niet meer.

Details Album
Album:
Rain
Copyright afbeeldingen: Rycodisc
Platenmaatschappij: Rycodisc
Jaar:
2008
Tracks:
  • Invisible man
  • Too tough
  • Citizen sane
  • Wasted time
  • The uptown train
  • King pleasure time
  • Solo (so low)
  • Rush across the road
  • Good bad boy
  • A place in the rain