James Morrison, AB Brussel

Aangenaam verrast

Maandagavond 19 oktober, koud weer in Brussel. Gelukkig waren wij snel waar we moesten en wilden zijn. En dat was in de Ancienne Belgique, voor het utiverkochte optreden van James Morrison. ‘Ik heb zelfs nog nooit van die James Morrison gehoord’, zei iemand die allicht naar het andere optreden in de AB ging gisteren in de rij voor ons. Speciaal voor haar en voor alle anderen die niet meer zeker weten vanwaar ze de man kennen: James Morrison brak nog niet zo lang geleden door met ‘You give me something’ en scoorde met een eerste én een tweede plaat, waarop ‘Broken strings’, het duet met Nelly Furtado, terug te vinden is. De Brit was echter nog nooit naar België gekomen, tot nu dus.

Meestal zijn er tijdens het voorprogramma nog heel wat mensen die op hun dooie gemakje binnenstromen en een plaatsje zoeken. Niet zo bij het voorprogramma van James Morrison, dat verzorgd werd door Selah Sue. Wij weten niet of iedereen Selah Sue absoluut wilde zien, of dat de mensen gewoon zeker wilden zijn van een zitplaats, maar toen de zangeres het podium opstapte, zat de zaal al goed vol. Hoe het ook zij, de Leuvense speelde een aangename set, maar toch kreeg ze de AB nog niet helemaal opgewarmd.

Vanaf het ogenblik dat James Morrison en zijn band op het podium stapten en ‘The only night’ begonnen te spelen, had de hele zaal er gelukkig wel zin in. Een van de toppers van de avond was ongetwijfeld ‘This boy’, sowieso al een geweldig nummer, en live werd het alleen maar beter. Ook het publiek, dat verbazend goed meezong, dacht er duidelijk zo over. James Morrisons trein leek toen echt goed vertrokken. Maar het hoefde niet allemaal luid en vrolijk te zijn, dat bewees hij met het mooie ‘Love is hard’. Nog maar zelden hebben wij een AB gezien die zo stil was, tenminste tijdens de nummers. Waar je op andere concerten vaak moet schreeuwen, of toch op zijn minst je stem moet verheffen om mekaar te verstaan, was dat nu absoluut niet nodig. Niet dat er veel gepraat werd, het publiek kwam voor de muziek en luisterde dan ook heel aandachtig. Na de nummers barstte er dan steeds een applaus los waar Morrison en zijn band zichtbaar blij mee waren.

Je merkt het als je ernaar kijkt: de setlist voor dit optreden was heel goed gekozen, een knappe mix van oud – nu ja, oud? - en nieuw werk, en stevigere en rustigere songs. Wat ook leuk was, was dat het lang niet alleen de singles waren die op veel bijval konden rekenen van het publiek. ‘Precious love’ is daar een mooi voorbeeld van. De single waar het allemaal mee begon, was meteen ook het laatste nummer van dit optreden: ‘You give me something’. Morrison had dan wel twee sterke backings meegebracht, maar tijdens dit nummer werden ze zelfs bijna overstemd door het publiek! Niet te verwonderen dus dat de AB een bisronde vroeg, zelfs eiste, en kreeg.

James Morrison had voor zijn eerste bisnummer zijn band even in de coulissen gelaten en stapte het podium op gewapend met een gitaar. Hij wilde graag een eerbetoon brengen aan Michael Jackson en speelde daarom ‘Man in the mirror’. Toegegeven, een Michael Jackson-eerbetoon brengen is lang niet origineel te noemen, maar anderzijds moet niet alles een verrassing zijn, toch? De Britse zanger gaf dit nummer trouwens, door zijn vrij unieke stem, een totaal ander geluid. Daarna kwamen zijn muzikanten terug, en gaven ze nog het beste van zichzelf bij ‘Fix the world up for you’ en de ijzersterke afsluiter ‘Wonderful world’. Een aangename verrassing was dit oerdegelijke optreden zeker, en vooral een gezellig avondje weg!

Details Concerten
Concert datum:
2009/10/19 00:00:00
Copyright afbeeldingen: Tamara Rafkin