James Morrison, AB Brussel

Overtuigend, maar niet onvergetelijk

Hoewel niet iedereen even enthousiast was over James Morrisons vorige passage in de AB in Brussel, in oktober 2009, raakte ook zijn tweede optreden in de Brusselse concertzaal al snel uitverkocht. Dat heeft waarschijnlijk met Morrisons derde album te maken, 'The awakening', dat eind vorig jaar verscheen, en waarop de man weer uitpakt met zijn soulvolle stem op enkele straffe nummers. Hoe dan ook, een uitverkochte AB dus op vrijdag 9 maart, en ook wij waren erbij.

De AB was al behoorlijk volgelopen toen Sarah Carlier, Morrisons support act voor de avond, het podium opstapte. De Brusselse Sarah Carlier speelde een thuismatch, en die won ze overtuigend. Voor haar korte optreden een nobele onbekende, na haar optreden liet ze ons vooral benieuwd naar meer achter. Toch maar eens Sarah Carliers album, 'For those who believe', checken dus!

Het geroezemoes dat nog goed te horen was tijdens Sarah Carliers set, veranderde al snel in applaus toen James Morrison en zijn band iets voor negen uur aan het optreden begonnen. Dat deden ze met 'Beautiful life' en meteen daarna het mooie 'This boy'. Mooi, maar op dat moment waren we nog niet helemaal overtuigd. Het begin van het optreden leek nogal haastig, waardoor die eerste twee nummers technisch gezien wel uitstekend gespeeld, maar tegelijkertijd ook nog zonder veel overgave gebracht werden. Meer emotie zat er wel in 'In my dreams' en 'Say something now', respectievelijk over het verliezen van Morrisons vader, en de lege gesprekken met zijn vrouw bij thuiskomst na een concerttour.

Van een valse start kon je technisch gezien dus niet spreken, maar het was toch duidelijk dat vanaf 'In my dreams' met meer gevoel en overtuiging gespeeld werd. 'Up' klonk bijvoorbeeld een pak indrukwekkender dan op plaat, en daar zit Morrisons band ongetwijfeld voor iets tussen. Tijdens 'Up' en 'Broken strings' waren het de backing vocals die met de eer gingen lopen, maar ook de andere muzikanten rond Morrison toonden zich in uitstekende doen. Onthouden we daarbij vooral: 'Slave to the music', een up tempo nummer waarvoor Morrison naar eigen gezeggen geïnspireerd werd door de vraag 'wat Michael Jackson zou doen', en ook het meteen daarop volgende 'Nothing ever hurt like you' hield het tempo er goed in.

De band was dus in vorm, en ook James Morrisons typische rauwe soulstem kwam ten volle tot zijn recht in Brussel. Morrison is trouwens ook op andere vlakken gegroeid: de man staat duidelijk met meer zelfvertrouwen en gemak op het podium, al heeft hij daardoor wel iets van zijn naturel en ontwapenende charme verloren. Een entertainer toonde hij zich hoe dan ook, zowel tijdens als tussen de nummers.

De nadruk lag dan wel op 'The awakening', Morrisons recentste album, de artiest was gelukkig ook zijn twee oudere albums niet vergeten. Dat leverde een behoorlijk gevarieerde setlist op, al had de bisronde volgens ons beter ingevuld kunnen worden. 'Wonderful world', dat helemaal als laatste kwam, stond in die bisronde wel op zijn plaats, maar 'The awakening' kwam dan weer niet sterk genoeg over om het publiek nog een (voor)laatste keer helemaal mee te krijgen.

Onvergetelijk was het optreden dus niet, maar James Morrison heeft wél voor een aangename avond gezorgd in de AB. Benieuwd of Morrison en zijn bandleden die vorm aanhouden tot Rock Werchter, waar de zanger zondag op het derde podium staat...

Details Concerten
Tracks:
  • Beautiful life
  • This boy
  • In my dreams
  • Say something now
  • I won't let you go
  • Up
  • Broken strings
  • Person I should have been
  • Slave to the music
  • Nothing ever hurt like you
  • One life
  • Precious love
  • You give me something
  • The awakening
  • Wonderful world