J. Cole - 'KOD'

Wanneer talent de tijdsgeest perfect vat

Raleigh, The Oak City in North Carolina, USA. Het is niet meteen een hotbed voor muziek, toch herbergt de stad een van de belangrijkste stemmen in de rapwereld. J. Cole resideert er en met zijn vijfde album, KOD, zet hij zich definitief bij de groten van het rapgenre. Het statement, eerder dat dan een album, is zowel een persoonlijk antwoord op de huidige generatie soundcloudrappers als een meesterwerk in het beschrijven van misschien twee van de grootste maatschappelijke uitdagingen: sociale media en verslavingen. De cover spreekt voor zich, de records na de release nog meer.

En J. Cole komt uit de startblokken met verbetenheid. De rapper producet grotendeels zelf zijn muziek en doet het als een van de weinige zonder genrecollega's. Hier duikt enkel kiLL edward op, maar dat is slechts een alter ego van Cole. Het podium behoort dus enkel aan hem toe, en dat doet hem - naar goede gewoonte - zeer goed. 

Na ‘Intro’ is ‘KOD’ meteen een harde binnenkomer. "Hard as shit" indeed. Het klinkt vet en meteen haalt hij de drugs en de verslaving erbij. Een terugkerend thema, maar Cole weet perfect hoe hij het boeiend kan houden. Na het fijne ‘Photograph’ neemt het album een donkerdere setting aan. Op ‘The cut off’ maakt kiLL edward voor het eerst zijn opwachting, een karakter dat in de ban van de drugs de dialoog aangaat met Cole. Het levert een inkijk op in de getroebleerde, met drugs omringde jeugd van Cole en ook ‘FRIENDS’, waar kiLL edward weer zijn opwachting maakt, tekent voor een sterk nummer.

Maar ook geld blijft niet buiten schot. ‘ATM’ en ‘Motiv8’, dat sterkt aan Kendrick Lamar doet denken en zowaar ook precies Zwangere Guy laat passeren, zijn ook gewoon dijken van nummers. Dat hoge niveau houdt hij nog eens moeiteloos aan in ‘Kevin’s heart’. En wie altijd al een kritiek op het belastingsysteem gerapt wou horen, is hier aan het goeie adres in ‘BRACKETS’.

Maar het venijn zit hem vooral in de staart. ‘1985’ is een moordmachine van jewelste. Nadat hij classic Kanye uit 'We don’t care' dropt, vermorzelt hij de huidige soundcloudgeneratie, en vooral Lil Pimp, over een hypnotiserende, doodsimpele beat. Zelden hoorden we iemand zo imponeren.

Misschien is het wat kort door de bocht, maar fuck it, wij zeggen het: ‘KOD’ is een mijlpaal. Van het soort van Kanye West zijn My Beautiful Dark Twisted Fantasy en Kendrick Lamars To Pimp a Butterfly. Albums die meer naar pure kunst neigen dan naar muziek. Intelligentie gecombineerd met puur talent. De klasse om een tijdsgeest aan te voelen.

Details Album
Band:
J. Cole
Album:
KOD
Jaar:
2018
Tracks:
  • Intro
  • KOD
  • Photograph
  • The cut off (feat. kiLL edward)
  • ATM
  • Motiv8
  • Kevin's heart
  • BRACKETS
  • Once an addict (Interlude)
  • FRIENDS (feat. kiLL edward)
  • Window pain (outro)
  • 1985 (intro to the fall off)