The Guru Guru, 'PCHEW'

De magie van de manie

Veelbelovende debuterende Belgische bands, deel zoveel. Toen we jaren geleden JAPAN4 zagen spelen, wisten we al dat enkele van deze muzikanten het ver gingen schoppen. We ontdekten een van de meest bijzondere frontmannen tot dusver: Tom Adriaenssens die met wijd opengesperde ogen confetti strooide terwijl hij als verschillende personages rondsprong – de man had iets te vertellen. Met The Guru Guru heeft dat alles een nieuwe dimensie gekregen.

Binnen zijn muzikale expressionisme (hij beschrijft de muziek zelf als de soundtrack bij Munchs De schreeuw) weet Adriaenssens narratieven te construeren die erg kafkaësk aandoen. De wringende (noise)rock van de andere muzikanten draagt daar alleen maar toe bij. Het is immers geweld dat we reeds kennen van uiteenlopende bands als The Spectors, Statue en Piquet, heel lang geleden nog Noble Tea en ga zo maar door.

Op hun ep werden dromerige indie, noise en mathrock al treffend afgewisseld (en hier opnieuw op bijvoorbeeld hoogtepunt 'Back door', met kalme strofes en een escalatie à la Future Old People Are Wizards). Dat was trouwens een live-ep: veelzijdig zijn én straf spelen? Hun recentere samenwerking met Brutus beaamt dat. Maar nu is The Guru Guru eindelijk zelf de studio in gekropen en ook dat leverde een stevige plaat op. Iets als het lossere broertje van Hypo, misschien zelfs een beheerste Shellac.

In die laatste lijn ligt het tweede hoogtepunt 'Singultus': de zalig melancholische, ongestoorde kant van de postrock van Codeine. Hoewel ook The Guru Guru vaak de noise-stempel krijgt opgedrukt, hoort de goede luisteraar dat er verder erg zorgvuldig wordt uitgehaald. Op solide bassen en drums werden gitaarpingels en -razernijen berekend neergelegd, maar vaak ook even fijn neergegooid. Een dergelijk staaltje mathematisch constructivisme hadden we even geleden al in single 'BB I can' gehoord.

Nu is gelukkig een van de kwaliteiten van The Guru Guru dat niet alles op afgemeten ritmiek berust. Zo heeft het betonnen 'Swimming pools' een melodie om, voor even, zalig op mee te drijven. Toch zijn we klankgewijs niet altijd meteen mee. De effecten op de vocalen doen hier en daar overdadig aan – die man heeft immers genoeg aan zijn eigen stem – al wordt gaandeweg duidelijk dat die het golvende dan wel mechanische/bureaucratische karakter van de muziek benadrukken.

Dit album kan dan ook enkele luisterbeurten nodig hebben. Het overloopt alle stadia van de manie, waardoor de eerste keer zowel betoverend als bevreemdend mag overkomen. Maar dat deze sterke mannen heel geurig en kleurig zijn, daar valt niet over te twisten.

Details Album
Band:
The Guru Guru
Album:
PCHEW
Platenlabel : Rumble Heap Records
Jaar:
2017
Tracks:
  • Making waves
  • We had been drinkin' bad stuff
  • Swimming pools
  • Up the wall
  • Back door
  • BB I can
  • Sleepy
  • Lissabon
  • Singultus
  • The sun is number one