Groezrock 2017, dag 1 (deel II)

Oude rotten en jonge wolven

Bouncing Souls (***) was niet aan hun proefstuk toe op Groezrock: de sympathieke bende uit New Jersey bracht dit jaar voor de zesde keer een bezoekje aan de weide van Meerhout. En dat ze hier graag komen, was dan ook duidelijk te merken aan hun enthousiaste podiumprésence. Het viertal begeleidde het publiek op een nostaligsche rondreis doorheen bijna 30 jaar van hun persoonlijke punkrockgeschiedenis om in schoonheid af te sluiten met 'True believers', dat werd opgedragen aan hun overleden Belgische vriend Ludo. Eén van de meest oprechte shows die we dit weekend zagen.

Daarna was het hollen geblazen naar de Back To Basics-stage waar Deafheaven (*****) voor hét absolute hoogtepunt van deze eerste festivaldag zorgde. De band rond gitarist Kerry McKoy en zanger George Clarke was zaterdag voor de allereerste keer te gast op Groezrock, waar ze meteen van wal staken met materiaal uit hun meest recente werk 'New bermuda'. Waar er bij hun ex-labelgenoten en mede-blackgazers Oathbreaker vaak een deel van de nuances verloren ging, klonk de muziek van Deafheaven opmerkelijk zuiverder en gelaagder. Ook de onderlinge dynamiek tussen de nummers werkte aanstekelijk. Zo werd het nietsontziende 'Brought to the water' afgelost door het dromerige 'Baby blue'. Maar ook ouder materiaal werd niet geschuwd: zo haalde de band 'Language games' vanop debuutplaat 'Roads to Judah' ook nog eens vanonder het stof. Absoluut hoogtepunt van de set was het briljante 'Dream house', waarna er in een verschroeiende finale ook nog eens 'Sunbather' tegenaan gegooid werd. Deafheaven mag dan een beetje de vreemde eend in de bijt op de affiche geweest zijn, afwezigen hadden in ieder geval ongelijk.

Met Anti-Flag (***) was opnieuw een oudgediende aan zet, al verkasten de punkrockers uit Pennsylvania dit jaar van de mainstage naar de kleinere Back To Basics-stage. Extraatje voor de fans was echter dat zij de setlist voor deze tournee hadden mogen samenstellen, wat een lading old skool-nummers tot gevolg had die op maat van het Groezrockpubliek gesneden waren. Getuige daarvan al meteen 'Die for your government', dé grote Anti-Flag-klassieker, die als tweede nummer door de speakers knalde. Die ramkoers werd vrolijk voortgezet met het drieluik '911 for peace', 'The press corpse' en 'Turncoat', waardoor het aantal crowdsurfers haast niet meer bij te houden was. Met een stevig potje pogoën op 'Fuck police brutality' en wat ludieke Ramones- en The Clash-covers stond Anti-Flag ook dit jaar weer garant voor een feestje. 

Deftones (***) was de langverwachte afsluiter van de avond en daar kweet het vijftal zich met verve van. Chino Moreno mocht bij aanvang van de set dan wel zijn voet gebroken hebben (!) bij een ongelukkige val, toch verhinderde dat de frontman niet om er alsnog een feestje van te maken waarin een heel gevarieerde mix uit het rijkgevulde Deftones-repertoire naar voren werd geschoven. Ook recent werk uit 'Gore' kwam aan bod, en in 'Teething' werd zelfs een stukje 'Life's a bitch' van hiphopicoon Nas verwerkt. De finale van het concert bestond uit een groot aantal culthits, waarvan 'Digital bath', 'Change' en uiteraard ook 'My own summer (shove it)' het meeste stof deden opwaaien. Geslaagde eerste passage dus van Deftones. Het enige wat we nu nog konden doen, was uitkijken naar festivaldag twee!