Gregory Porter, 'Nat 'King' Cole & me'

Iets te groot respect voor de traditie

In de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw was soulcrooner Nat ‘King’ Cole één van de belangrijkste artiesten in zijn thuisland. Toen hij met zijn Trio bij Capitol Records tekende, ging de winst van het label dusdanig de hoogte in dat ze de tot op vandaag bekende wolkenkrabber de Capitol Building in Los Angeles konden optrekken. Dat Nat ‘King’ Cole generaties families en muzikanten heeft geïnspireerd, mag duidelijk zijn. Zo ook Gregory Porter, zowat de belangrijkste jazz-zanger van dit moment.

De band tussen Nat ‘King’ Cole en Porter was er altijd al, zozeer zelfs dat de muziek een plaatsvervangende functie had. Gregory’s vader was immers een vluchtig figuur die uiteindelijk zijn gezin de rug toekeerde. De jonge Gregory vond troost, levenswijsheid en inspiratie in de songs van Nat ‘King’ Cole. Ook mama was grote fan, en moedigde haar zoon aan telkens hij een nummer van de grootmeester door de woonkamer liep te zingen.

In die zin is de coverplaat ‘Nat ‘King’ Cole & me’, die onlangs uitkwam, een muzikaal eerbetoon aan zowel de grote artiest als de overleden moeder van Gregory Porter. Zij maakte zijn grote doorbraak niet meer mee. Vooral daarom is deze cd een droom die in vervulling gaat, zo gaf hij in recente interviews te kennen.

Maar is het ook een verrijking voor je platenkast? Ja, als je er niets op tegen hebt dat Gregory Porter zich comfortabel wist te wentelen in de zeemzoete cocon die Nat ‘King’ Cole’s songs steevast vormen. Je oma zal zich niet verslikken in de soep tijdens het kerstdiner, mocht je deze opleggen. Van de avontuurlijke arrangementen van de eerste Gregory Porter-albums is hier geen spoor te bekennen, en ook de luie groove van zijn laatste ‘Take me to the alley’ moest plaats ruimen. ‘Mona Lisa’, ‘Smile’, ‘Quizas quizas quizas’, ‘L-O-V-E’ … Het zijn reeds platgecoverde klassiekers die in Porter’s handen te eervol behandeld blijven. Zijn gouden strot moest geen halsbrekende toeren uithalen om dit op band te krijgen. Wij hadden wat graag gehoord dat Gregory Porter hier zijn tanden in had gezet, en met bravoure eigen versies tevoorschijn had getoverd.

Het respect voor de traditie blijkt dus te groot, al maakt het plezier dat de sympathieke teddybeer hoorbaar met het inzingen heeft gehad veel goed. In het tragische ‘Nature boy’ of het speelsere ‘Miss Otis regrets’ weet zijn stem uitstekend te gedijen. Niet toevallig zijn het die songs die iets genuanceerder op melancholie mikken. 

Details Album
Gregory Porter_Nat King Cole & Me_cover
Band:
Gregory Porter
Album:
Nat "King" Cole & me
:
Jaar:
2017
Tracks:
  • Mona Lisa
  • Smile
  • Nature boy
  • L-O-V-E
  • Quizas, quizas, quizas
  • Miss Otis regrets
  • Pick yourself up
  • When love was king
  • The lonely one
  • Ballerina
  • I wonder who my daddy is
  • The Christmas song