Graspop 2019 - Zaterdag

Verrassing met Belg!

Zaterdag mogen de nieuwkomers hun ding doen, en is het vroeg op de dag rennen om een glimp op te vangen van Cellar Darling en Beast in Black. Bad Wolves (***) mogen al op het hoofdpodium ondanks hun piepheid, en doen dat over de hele lijn niet slecht, al draait onze maag telkens als een metalband goedbedoelend een iconische popsong de vernieling in draait. Wisten wij veel wat er later die dag nog op ons af zou komen!

Wie verfrissing zoekt op de wei moet het stellen met de tenten, waar het helaas onmogelijk is om van een optreden te genieten als de aanpalende podia hun soundcheck houden. Er is op de hele wei geen ontsnappen aan het lawaai, en dan vragen wij ons af of het allemaal zoveel en zo groot moet zijn. De 50.000 bezoekers zorgen ook zaterdag voor lange wachttijden overal. De familie Hale uit Halestorm (**) laat het niet aan haar hart komen en neemt het hoofdpodium in met tomeloze energie. Nummers als ‘Love bites (and so do I)’ staan hoog in onze playlist, en zangeres Izzy Hale heeft alles in zich om de frontvrouw van de toekomst te worden. Wat een stem! Helaas verliest de band zich in spelletjes met het publiek en obligate solo’s waar niemand zin in heeft. De pakkendste nummers van Halestorm komen nog altijd uit hun debuutplaat, terwijl de setlist aan bloedarmoede lijdt. Meer songs, Izzy! Dan komen we volgende keer misschien nog een keer terug!

Schaduw is in de bloedhete Marquee de enige opsteker, tot Legion of the Damned (****) zijn deathmetal door onze strot komt rammen. Niet dat de heren iets vernieuwends spelen, maar wat een heerlijke pottenbrekers spelen deze Nederlanders song na song. Gewoon keigoed één ding doen scoort bij ons extra sterren! Net zoals Slash(***) die ondertussen op het hoofdpodium de jaren negentig uit L.A.weer oproept. Slash speelt quasi enkel zijn solo materiaal op ‘Mr. Brownstone’ na, terwijl wij Miles Kennedy toch een pak straffere vocalist vinden dan zijn rosse collega. Jammer van die paar extra G ‘n R-nummers.

De verrassing die we niet hadden zien aankomen torst ettelijke gezichtspiercings en ziet eruit alsof de fall-out van Hiroshima bij hem in de achtertuin is neergevallen. Al Jourgesen maakt van zijn korte set één groot feest, met niet alleen razende versies van ‘N.W.O.’, ‘Jezus build my hotrod’ of ‘Just one fix’, ook de 1000 Homo DJ’s passeren de revue met de Black Sabbath-cover ‘Supernaut’. Net als je denkt dat het feestje compleet is en je al je bier uit je lijf hebt gedanst, trekt Jourgesen Luc Van Acker het podium op om zijn Revolting Cocks’nummer ‘No devotion’ te brengen. Een heel andere sfeer dan Ministry, maar Jourgesen geeft Van Acker alle ruimte op het podium, en het weerzien is meer dan hartelijk. De zachte kant van Jourgesen én een stuk Belgische rockgeschiedenis dat voor onze ogen geschreven werd, maakt van Minstry(*****) de band van de dag!

Lamb of God (***) mag afsluiten op het rechterhoofdpodium, en ook dit keer bewijst Randy Blythe de perfecte frontman te zijn om die ruimte in te nemen. Onze persoonlijke favoriet ‘Walk with me in hell’ klinkt als een zware explosie, en afsluiter ‘Redneck’ mag niet ontbreken op het feest. Als de lammetjes hun ellenlange pauzes tussen de song wat kunnen inkorten zijn ze ook bij ons volgende keer een ster rijker.


Details Concerten
:
Jaar:
2019