Vorig jaar was het verdomd moeilijk om op het web muziek terug te vinden van een band genaamd 'Friends'. Toen wekte de single ‘I’m his girl’ danig onze nieuwsgierigheid. Nu is de hele wereld gevallen voor de charmes van het New Yorkse kwintet. Zeker nadat BBC ze opnam in hun lijst 'Sound of 2012'. ‘Manifest!’ zou wel eens het debuut van het jaar kunnen worden.
Zangeres Samantha Urbani gelooft in de kunst achter de muziek en scharrelde een band bijeen die niet vies is van experiment en die tal van instrumenten in de vingers heeft. De invloeden gaan van salsa tot Afrikaanse ritmes, maar de inspiratie komt uit alle decennia popmuziek. De hippe 60’s met zijn vurige warmte en funky baslijnen worden enkele tellen later overmeesterd door bombastische 80’s drums en stroperige synths.
Single ‘I’m his girl’ bewees reeds zijn aanstekelijkheid met de doordringende baspartijen, old school keyboards en snedige melodieën. Het is maar een van de vele fantastische poppareltjes. ‘Proud ashamed’ pronkt met sfeerschepping, ‘Ideas on ghosts’ is geloofwaardige melancholie en ‘Home’ gooit een extra houtblok op. Al is de uitwerking niet altijd even verfijnd - titels als ‘Ruins’ konden dan ook niet beter gekozen worden.
Ons hoofd gaat volledig tekeer op Urbani’s aantrekkelijke gezangen. Waar ze op ‘Sorry’ nog zingt als een plechtige communicant, zo intrigeert de acteerprestatie op ‘Stay dreaming’: wisselend van ingetogen naar dromerig loom, tot furieus en pakkend. Friends staat in de startblokken naar het popsterrendom, nu nog een piste zonder veel obstakels.
Reageer