Flying Horseman, Pukkelpop 2012

Zwartgeblakerde weltschmerz

Laat ons eerlijk zijn, Flying Horseman stond op een verkeerd tijdstip (tien voor twee) geprogrammeerd in de Wablief?! Hun muziek leent zich uiteraard beter tot de nacht. En ook afgaand op de kwaliteit van het songmateriaal moet het gezegd: Flying Horseman is de beste Belgische band van het moment.

De set werd kalm maar beredeneerd opgebouwd. 'Memorial', doordrongen van het smeulen van zwartgeblakerde herfstbladeren op een winterkachel, dreigde genadeloos. Degelijke versies van 'Ghostwriter' en 'Twist' konden ons heel erg overtuigen. De warse songstructuren doordrongen van duistere romantiek doen soms denken aan Talk Talk of aan een uitgebouwde versie van Timber Timbre. De stem van Bert Dockx roept herinneringen op aan een meer doorleefde Paul Banks (Interpol).

Op Bruksellive zagen we enkele weken geleden nog een meer furieuze set. Vandaag lag de aanpak iets rustiger, gezien de omstandigheiden was dat dan ook geen overbodige luxe. Bezwerend werd het alleszins naar het einde toe. De monotone bas die haast een mantra begon uit te spinnen en een gevecht aanging met de huilende gitaren was top. Dit alles met de subtiele hoge backings als scherprechter: heerlijk.

Veel volk was er niet in deze zweethut. Maar dat had meer te maken met de temperatuur dan met de band. En dat is een erg spijtige zaak. Waarschijnlijk was dit voor ons het warmste concert van drie dagen Pukkelpop. Maar vertrekken was niet aan de orde, daarvoor stonden deze Antwerpenaren te goed te musiceren.

Details Concerten
Concert datum:
Zaterdag 18 augustus
Band:
Flying Horseman
Album:
Twist
Jaar:
2012