Florence + The Machine, 'Lungs'

Muzikaal sprookje

Soms gaat het snel. Het ene moment zit je halfdronken te zingen in het toilet van een Londense club, maar duw dan op de fastforward-knop en je vindt jezelf terug op allerlei festivalpodia, van Glastonbury tot Pukkelpop. Het is je beknopte biografie, als je Florence Welch heet. Haar debuutplaat ‘Lungs’ is de dromerige soundtrack bij dit avontuur.

Ze neemt ons mee naar haar fantasiewereld. En voor een popplaat kent dat universum een verbazend donker randje. Opener ‘Dog days are over’ klinkt lieflijk, maar de tekst verraadt een duistere ondertoon. Dat vinden we op de hele plaat terug. Opgewekte melodieën, maar teksten over de dood, stukgelopen relaties, huiselijk geweld en vriendjes die lijkkisten bouwen. Verpakt in een laagje harp en vleugje gitaar klonken deze zwaarmoedige onderwerpen nog nooit zo vrolijk en opgewekt.

We stellen ons dit album ook zeer filmisch voor en alle dertien nummers zetten hetzelfde, krachtige beeld neer. De indruk die wij krijgen door te luisteren strookt perfect met de scènes uit de videoclips. Samenkomsten in het bos, weelderige bloemenweides en rondwaaiende jurken. Het lijkt wel weggelopen uit een sprookje.

De hoofdrolspeler is hoe dan ook de krachtige stem van Welsh. De nummers worden voortgestuwd door haar stevige uithalen en fragiele smeekbedes. Ongemeen scherp is ze zelfs. ‘Drag my teeth across your chest to taste your beating heart’ zingt ze in ‘Howl’ met dodelijke ernst. De wolf in Welsh ontwaakt. Op ‘Between two lungs’ reikt ze dan weer hoopvol naar de bovenste regionen van de muzikale toonladder en wat verder bij ‘Blinding’ transformeert ze nog een keer.

Spijtig genoeg worden de instrumenten naar de achtergrond verdrongen door die ijverige protagonist. Het is louter begeleiding en meer niet; figuranten, om in de boekenwereld te blijven. De stem eist alle aandacht op en het is ook via dat medium dat het verhaal verteld wordt. Het afsluitend hoofdstuk is de cover ‘You’ve got the love’. Stem, harp, piano en gitaar breien samen een hoopvol einde aan dit verhaal.

De tweestrijd tussen de dromerige melodieën en onverwacht duistere teksten maakt van dit album een muzikaal sprookje. Als de instrumenten kunnen groeien tot ware antagonisten, wordt het vervolg minstens even succesvol. Moraal van dit verhaal? Volg je verbeelding en je komt nog eens ergens.

Details Album
Album:
Lungs
Platenmaatschappij: Universal Records Ltd.
Jaar:
2009
Tracks:
  • Dog days are over
  • Rabbit heart (raise it up)
  • I'm not calling you a liar
  • Howl
  • Kiss with a fist
  • Girl with one eye
  • Drumming song
  • Between two lungs
  • Cosmic love
  • My boy builds coffins
  • Hurricane drunk
  • Blinding
  • You've got the love