Florence + The Machine, Effenaar Eindhoven

Alles door/voor de stem

Zonder haar stem zou Florence Welch nooit geraakt zijn waar ze nu geraakt is. Een blanco statement, maar het zijn alleen de vocalen waar het om draait bij Florence + The Machine. Terecht, maar vooral logisch. Probeer maar eens één artieste op te noemen wiens stemgeluid in de buurt komt bij dat van Florence. Haar bereik is wonderbaarlijk, haar stemkleur uniek maar bovenal zijn het haar songs die staan als een huis. Na haar debuut Lungs’ bracht ze eind vorig jaar ‘Ceremonials’ uit. Een album waar ze eenvoud ruilt voor een orkestrale cohesie. Vol, warm, druk, bombastisch maar nog lang niet zelfingenomen.

Dat ze voor dat tweede album nu een exclusieve showcase geeft in de Effenaar in Eindhoven, had niemand zien aankomen. Maar anderzijds toch ergens wel verwacht. Met nog hopeloos uitverkochte optredens in de Ancienne Belgique, Paradiso en op Rock Werchter in het verschiet, is het niet meer dan logisch dat ze op haar eigen hype inspeelt.   

Wanneer ze samen met haar band vervolgens het podium in Eindhoven betreedt, zie je meteen dat ze veranderd is. In 2009 was alles minder strikt en precies. Wat Florence neerzet, is een ware performance. Alles is tot in de puntjes berekend, en doet qua indrukken veel aan haar jeugdidool Kate Bush denken. Met een rood ‘Wuthering heights’ kleedje dartelt ze vrolijk over het podium en draait ze af en toe een flinke pirouette. En misschien is de vergelijking nog niet zo verkeerd. Want wat Florence in deze tijd brengt, moet qua impact op de markt evenredig zijn met wat Bush ooit deed in haar beginjaren.

Al vanaf het moment dat de band openingsnummer ‘Only if for a night’ inzet, zie je hoeveel zin Florence en co ook effectief in dit optreden hebben. Met sprekend gemak ronden ze nummer na nummer met een glimlach af. Maar het is vooral wachten op een nummer van haar eerste album, want na het openingsnummer krijgen we eerst ‘What the water’ en ‘Cosmic love’, twee singles uit haar nieuwste worp.

Neen, wij waren niet aan het wachten op nummers van haar eerste album omdat ze beter zouden zijn. Allesbehalve, zelfs. Wij waren gewoon angstig dat het bombastische van nu het kleine charmante in haar eerder werk zou verdringen. Dat ze daarna ‘You’ve got the love’ speelt, is misschien geen vergelijking. ‘s Werelds bekendste Motown-cover van de laatste jaren leunt dicht aan bij haar laatste werk en versmelt in diezelfde (h)eerlijkheid van bij het begin van het optreden. En eigenlijk rijgt Florence met ‘Never let me go’ rustig aan maar zeker de hits één voor één aaneen. Het palmares van de vurige rode is dan ook majestueus met tal van gouden platen, awards en nummers in de hitlijsten.

Wat volgt is een akoestisch duo met ‘Heartlines’ en ‘Leave my body’, waar vooral het eerste - en gelukkig sarcastisch - in het teken staat van Valentijn. En eigenlijk biedt de eerlijkheid ons te zeggen dat ze op een podium akoestisch niet uit de voeten kan. Hoe luid haar stem klonk in het begin, des te luider klinkt het nu. Tot het schelle toe verdwijnt de finesse en stellen wij ons de vraag hoe dit kon gebeuren. Een fout van de techniekers, of een egocentrische eis van Florence.

Maar dat ben je alweer snel vergeten wanneer ze daarna ‘All this & heaven’ en ‘Shake it out’ ten gehore legt bij het publiek. Alles gebeurt met dezelfde grootsheid en trots. Een elan dat ze voor de rest van de avond zal blijven volhouden. Met misschien haar grootste hit ‘Dog days are over’ als grootste smaakmaker voor het publiek.

Dat ze er na een uur en tien minuten met ‘No light no light’ de brui aan geeft is misschien goed ook. Florence weet keer op keer de balans te vinden tussen overdaad en honger. Dat het mystieke en begeerde haar ook een gunbaarheidsfactor geven, maakt dat je een perfect optreden hebt gezien en besef je tegelijkertijd dat je Florence nooit meer in zo’n zaal zou kunnen treffen. Want als ze zo verder blijft groeien, verkoopt ze binnen de kortste keren Vorst Nationaal en/of de Heineken Music Hall uit.

Details Concerten
Concert datum:
14 februari 2012
Platenmaatschappij: Universal Records Ltd.
Jaar:
2012
Tracks:
  • Only if for a night
  • What the water
  • Cosmic love
  • You got the love
  • Never let me go
  • Heartlines (acoustic)
  • Leave my body (acoustic)
  • All this & heaven
  • Shake it out
  • Dogs days are over
  • Rabbit heart
  • Spectrum
  • No light no light