Fleet Foxes, 'Crack-up'

Oude vos, nieuwe streken

Aan het begin van dit decennium kon je simpelweg niet om de meerstemmige indiefolk van Fleet Foxes heen. En waarom zou je het ook anders gewild hebben? Zowel het debuut als opvolger ‘Helplessness blues’ waren prachtige back to nature-platen vol songs die schijnbaar rechtstreeks uit het middelpunt van de aarde waren komen opborrelen, zo achteloos oorspronkelijk klonk de hele boel. En nu, na een pauze van zes jaar - die bij zanger/bandleider Robin Pecknold ingevuld werd met een studie aan de Columbia University in New York en een hoop soul-searching - is album nummer 3 ‘Crack-up’ dan eindelijk onder ons. En het is de meest ambitieuze Fleet Foxesplaat tot nu toe. Fasten your seatbelts, it’s gonna be a bumpy ride.

Het debuut klonk als een wandeling door de Zwitserse Alpen aan het begin van een mooie zomer. ‘Helplessness blues’ was zoals met een paar goede vrienden ingesneeuwd zitten op een adembenemende bergvlakte. En ‘Crack-up’? Die klinkt zoals de hoes eruit ziet: avontuurlijk en grillig, een trektocht voor doorzetters die je evenwel met voldoening achterlaat op het einde van de rit. Wie verwacht om net zoals op de voorgangers als vanzelf de wereld van Fleet Foxes ingetrokken te worden, zal zich danig verslikken in ‘Crack-up’: dit is echt zo’n plaat waar je even voor moet gaan zitten. Maar voor wie ‘The shrine/an argument’ destijds een carrièrehoogtepunt vond, zal het waarschijnlijk de moeite waard blijken. 

Want door de vlotte overgangen tussen de nummers en een strakke overkoepelende samenhang krijgt meer dan ooit het progressive rock-geïnspireerde deel van het bandgeluid de overhand, zonder dat de folk naar de achtergrond verdwijnt. Dat levert doorgaans prachtige nummers op, zoals de openingstrack ‘I am all that I need/arroyo seco/thumbprint scar’, ‘Kept woman’ en ‘Fool’s errand’. Sommige liedjes, zoals bijvoorbeeld ‘I should see Memphis’, blijven vooralsnog een beetje geforceerd aanvoelen, hoewel je nergens op de plaat de indruk krijgt dat de muze der inspiratie soms niet in de studio aanwezig was.

Ach, ook op de Cutting Edgeredactie is de noot nog niet voor de volle honderd procent gekraakt. Fleet Foxes zijn in ieder geval niet meer zo geïnteresseerd in het onmiddellijk behagen van hun luisteraars. De tijd moet nog een beetje uitwijzen of deze benadering een verbetering is op hun vorige aanpak of niet. Voor nu geven we hen met veel plezier het voordeel van de twijfel.    

Details Album
:
Jaar:
2017
Tracks:
  • I am all that I need / arroyo seco / thumbprint scar
  • Cassius, -
  • - Naiads, cassadies
  • Kept woman
  • Third of may / Ōdaigahara
  • If you need to, keep time on me
  • Mearcstapa
  • On another ocean (january / june)
  • Fool's errand
  • I should see Memphis
  • Crack-up