El Yunque, ‘Baskenland’

Badanquet

Ketelmuziek. Kabaalmakers. Twee termen die ons moeder durfde te bezigen wanneer ze op onze kamer kwam in de jaren tachtig en negentig, de gouden tijden van de noiserock. Op die kamer lagen platen van Drive Like Jehu, Sonic Youth, Killdozer en The Jesus Lizzard dagen- en nachtenlang te draaien. Moest onze lieve moeder nu onze living binnenstappen, dan durven wij wedden dat ze die termen eens afstoft.

Kaaiman schreeuwt je de eerste minuut de plaat in. 'Het is hier te doen!'. Als je aandacht al niet getrokken is, werk dan gerust verder aan je bloemstukje. ‘Kassandra esq.' koppelt Killing Joke en Swans aan de hoekige gitaren van Big Black: drie referenties in één zin. El Yunque laat op dit debuut duidelijk horen waar ze de mosterd hebben gehaald, maar ze trekken er wel hun eigen smoel mee. In ‘Noztect’ bijvoorbeeld, waarin de geesten van Pixies en alweer Big Black ronddolen.

‘Kabeldraad’ ís El Yunque. Het lijflied, maar dan van een zweterig, net in een dronken café-ruzie betrokken lijf. Ze bouwen hun liveset hierrond, het stond al op hun ep ‘E.Y.’ en ook hier is het de kernatoom waar alle andere songs als ongeleide neutronen ronddraaien. Het oorspronkelijke nummer duurde al een dikke elf minuten, maar daar breit El Yunque nog acht minuten aan. Met losse steek. Pompende percussie, losgeslagen gitaren die zowel in een plotse groove als in een spetterende kramp schieten, geschreeuwde en uitgespuwde teksten die muteren naar absurd parlando. Maar vooral gecontroleerde herrie die alle kanten uitwaaiert, niet direct op een frisse wind, maar eerder op gecondenseerde zware lucht die ruikt ammoniak.

‘Nátwoord’ bewijst dat El Yunque ook niet vies is van wat epiek. Alsof 16 Horsepower een muil draait met Sonic Youth, ergens op een vuil toilet langs een slecht verlichte gewestweg, met dissonante muzak op de achtergrond. Lekker, maar de slechte nasmaak moet je er bijnemen. ‘Dredge’ is een monotone pomper die ons niet de volle vijf en een halve minuut weet te boeien en iets te nadrukkelijk knipoogt naar Swans. ‘Druimte’ doet heel hard zijn best om te grooven, maar dan op benen die stijf staan van slechte alcohol en dubieuze pillen. Ons feestje, quoi. ‘Und dann, die kinder …’ sluit ons iets te zoutloos af, maar zit, daar – aan het gaatje van de plaat – dan nog het meest op zijn gemak.

Een goed debuut, zonder meer. Een plaat die alweer bewijst dat België barst van onorthodox muziekgeweld. El Yunque is bij nader order vooral ook een liveband. Dus doe jezelf een plezier: zet een helm op en rep je naar het dichtstbijzijnde concert.

 

Details Album
Album:
Baskenland
Platenmaatschappij: Eigen beheer
Jaar:
2016
Tracks:
  • Kaaiman
  • Kassandra, Esq.
  • Noztechtransch
  • Kabeldraad
  • Reine Reprise
  • Nátwoord
  • Dredge
  • Druimte
  • Und Dann, Die Kinder...