At the Drive-in, 'In • ter a • li • a'

Te geruststellende protestplaat

Een jaar geleden speelde het volgende tafereel zich af in onze straat: een viertal mannen had zich verzameld rond een monovolume waaruit op oorverdovend volume 'Killing in the name' van Rage Against The Machine spatte. Op gezette tijden keken ze schichtig om zich heen: had iedereen in de buurt zich wel vergewist van hun aanwezigheid? Het leek wel een sketch uit 'In de gloria'.

Misschien kunnen ze dit jaar 'In • ter a • li • a' afspelen op de krakkemikkige luidsprekers van hun Opel Zafira. Het is een tijdje geleden dat we een plaat hebben gehoord die evenveel ongein bevatte als de gemiddelde 'Fast & Furious'-film. Nu kun je dat een 'Fast & Furious'-film moeilijk kwalijk nemen, net zoals je niet verontwaardigd kan zijn over een slappe hamburger bij McDonalds. In beide gevallen weet je wat je te wachten staat, maar in deze groep zijn we verdomd diep teleurgesteld. Dit zijn potverdorie de kerels die ons destijds de killerplaat 'Relationship of command' en de puike ep 'Vaya' afleverden.

Deze worp klinkt van a tot z als een overbodige herhalingsoefening. Toen At the Drive-in in 2001 splitte, leverde dat ons twee groepen op: het popgevoelige Sparta en het meer experimentele The Mars Volta. Van de erfenis van The Mars Volta is er geen enkel spoor terug te vinden op 'In • ter a • li • a'. Wat je krijgt, zijn nummers die spectaculair klinken, maar die volstrekt inwisselbaar zijn en evenveel effect sorteren als een preek van een getuige van Jehova op Graspop. Meer zelfs, een enkele keer ('Tilting at the univendor') moesten we tijdens het refrein denken aan Mötley Crüe. Alstublieft.

'Hostage stamps' knipoogt meer dan subtiel richting 'Rolodex propaganda' (van het album 'Relationship of command'). Het nummer is in hetzelfde bedje ziek als iedere track op deze lp. 'Torrentially cutshaw', 'Incurably innocent', 'Continuum': ze klinken als vragen uit een Trivial Pursuit-quiz. Uit welk eerder nummer pikten ze deze riff? Dit refrein is geleend van welk Sparta-nummer? ...

Wat je uiteindelijk krijgt, is een verzameling nummers die doet denken aan die klasgenoot die destijds met zijn Che Guevera T-shirt continu blaatte over 'revolutie', 'anarchisme' en 'het systeem omverwerpen', maar die een paniekaanval kreeg toen in onze klas het kruisbeeld - tussen twee lessen - plots naar beneden viel.

'Oei! Oei! Ze gaan mij toch niet verdenken?'

Misschien kan At the Drive-in in de toekomst glorieus verrijzen. Wat een regelrecht wonder zou zijn. Want om te verrijzen moet je natuurlijk dood zijn. Aan die voorwaarde voldoen deze Amerikanen alvast, getuige dit album.

Details Album
At the Drive-in, 'In-ter-a-lia'
Platenlabel: Rise records
Jaar:
2017
Tracks:
  • No wolf like the present
  • Continuum
  • Tilting at the univendor
  • Governed by contagions
  • Pendulum in a peasant dress
  • Incurably innocent
  • Call broken arrow
  • Holtzclaw
  • Torrentially cutshaw
  • Ghost-tape n°9
  • Hostage stamps