Coca-Cola Sessions: dirk. + Fornet, AB Club

Loeiende noiserock van eigen kweek

Een tag-team van een Belgische post-punkband gecombineerd met daarna wat stevige slackerrock? Laat er geen twijfel over bestaan: wij konden de cocktail van Fornet en dirk. zeker en vast smaken in de Ancienne Belgique. De twee Belgische bands staan nog maar in de kinderschoenen van hun muzikale carrière, maar wisten zonder veel moeite iedereen in de AB Club van z’n sokken te blazen.

Hoewel electrobelpop – Bazart, Warhola, Felix Pallas – de jongste jaren aan een stevige revival bezig is, zien we (eindelijk) het betere Belgische rockwerk zichzelf weer in de mainstream duwen. Fornet, een beloftevolle Limburgse post-punkband, was daar het sprekende bewijs van. Fornet heeft nog maar een EP uit, toch wisten ze een unieke mix te brengen van krijsende noise, stabiele krautrock en apocalyptische post-punk. Bekende nummers van hun gelijknamige EP werden afgewisseld met eigenzinnige nummers vol loeiende gitaarriffs, elektronische effecten en op het einde van hun set – ja, we zijn er zelf nog niet goed van – een saxofoon. Hebben de Limburgers inspiratie gehaald uit het laatste concert van Godspeed You! Black Emperor?

Fornet begon en eindigde hun set vrij braafjes. En dirk.? Dat is een ander verhaal. “Qué sera, sera / whatever will be, will be”, horen we uit de speakers blaren. Hun debuutalbum telt nauwelijks acht nummers en duurt nog geen half uur, toch worden ze als rocksterren onthaald in een tot de nok gevulde AB. Iedereen brult luid mee tijdens het refrein van opener “Waste”, headbangt gretig mee tijdens “Milk”, “Hide”, “Gnome” en lacht uitbundig met de hilarische bindteksten van frontman en bassist Jelle Denturck.

‘Hebben jullie gevoelens,’ vraagt Denturck aan het publiek. ‘Ik wel en jullie maken mij een beetje bang omdat jullie met zovelen zijn.’ Dat dirk. wat schoonheidsfoutjes maakte bij de eerste nummers in hun set (sommige gitaarnoten worden volledig gemist in openingsnummer “Waste”), durven we gerust door de vingers te zien. Want wat de jonge rockers je wel gaven waren stevige, noiserock nummers om helemaal op los te gaan.

Vooral frontman Denturck gaf het beste van zichzelf door niet alleen de longen uit zijn lijf te schreeuwen en zich te tonen als stoere, nonchalante rocker, maar ook door kwetsbaar te zijn. Denturck liep tot tweemaal door het publiek – op het einde gaf hij zelfs zijn basgitaar over aan een willekeurige fan – en zong op even professioneel niveau als pakweg Will Toledo.

Eén ding zijn we na vanavond zeker: rock in België leeft, en is nog nooit zo springlevend geweest als die avond in de AB. 

Details Concerten
Concert datum:
22/02/18
Jaar:
2018