Customs, 'Harlequins'

Harlekijnse dood

Wat is er met Customs gebeurd? Hun postpunkoutfit lijkt op de zolder te liggen. Een terechte plek weliswaar voor het genre, maar zodra de jongens van Customs een andere plunje aantrekken, is het om zeep.

Behalve de single 'Harlequins' en nog een paar tracks, heeft het viertal geopteerd voor een meer relaxte aanpak. Lees: saai, langdradig en vervelend. Laten dat nu niet meteen de woorden zijn waarmee wij de voorbije jaren Customs vergeleken. De band verkocht zich als pittig, doch donker en kon gerust de vergelijkingen met Interpol en Editors doorstaan. Naar Belgische normen dan wel. Zoals je weet zijn die normen net een tikje lager gesteld dan de eisen waar de buitenlandse acts aan moeten voldoen. Behalve wanneer de term postpunk op het album wordt geplakt. Dan is alles toelaatbaar.

Het was ooit, in een ver vergeten verleden, het meest levendige genre waaraan de alternatievelingen hun zakgeld spendeerden. Maar met de verloedering van het genre, is het commerciële aspect gaan spelen. Zelfs bij Customs. Terwijl het geld op de bankrekening binnenstroomt, word je opgezadeld met een plaat waaruit alle pit is gezogen. Zelden heeft postpunk zo fataal, als in ademnood verkerend, geklonken.

Maar de band verbergt het falen goed. Hij werpt enkele coole titels naar je hoofd. Het Duits getitelde 'Samstag im Lido' is een kushandje richting Leuven, maar dan wel vanuit Berlijn, de stad waar Customs graag vandaan zou komen. Hoewel dat voor hun rockgeluid vijfendertig jaar geleden the place to be was.

'Minuet for a gentleman' lijkt met zijn filmische begin uit een duistere soundtrack geplukt. Het is zo'n moment waarop in een film alles misgaat, de mistroostigheid druipt eraf van bij de eerste seconden. De grafdragersstem van Kristof Uittebroek herinnert je aan Matt Berninger (The National). Heerlijk donker en diep. Meteen ook een van de betere tracks op 'Harlequins'.

Customs verbergt net iets beter zijn invloeden dan op het debuut, ook al sijpelt het The Smiths en The Cure-geluid er af en toe nog steeds door. 'Toupet' had bijvoorbeeld zeker niet misstaan op de plaat van die andere The Smiths-fans The Organ. Of, hoe alles al werd voorgedaan en het goedvinden puur afhangt van het jaartal waarin je de track hoort.

'Harlequins' is de perfecte plaat om een muzikale ontdekkingstocht op te bouwen langsheen de 'vroeger was alles beter'-jaren van het uitgemolken postpunkgenre. Terwijl ergens ver weg het genre verder gemend wordt met andere invloeden, houdt Customs vast aan de puurheid van het geheel. De wereld is vooruitgegaan, Customs is blijven stilstaan.

Details Album
Album:
Harlequins
Copyright afbeeldingen: Noisesome / EMI
Platenmaatschappij: Noisesome / EMI
Jaar:
2011
Tracks:
  • Onwards & upward
  • Harlequins
  • Samstag im Lido
  • Velvet love
  • Minuet for a gentleman
  • Toupet
  • Only after dark
  • Insanity's famous last words
  • Your roses
  • The house will win