Chilly Gonzales, Les Nuits Botanique

excentrieke wildeman en zijn piano

Hij betrad de museumzaal van Botanique zoals enkel Chilly Gonzales dat kan: met een kimono over de  kleren getrokken, zijn initialen erop geborduurd, met vreemd uitziende pantoffeltjes aan de voeten en een strijdvaardige blik in de ogen, alsof hij op het punt stond om in een boksring zijn tegenstander in mootjes te hakken. Hij vulde zijn 90 minuten durende set met staaltjes publieksinteractie, cynische mopjes, enkele stukjes rap en voor we het vergeten af en toe speelde hij ook op zijn piano, maar dat leek ironisch genoeg van triviaal belang.

Hij is een entertainende pianist van Canadese oorsprong en vestigde zich eind jaren ’90 in Berlijn onder de naam Chilly Gonzales. Zijn echte naam is Jason Beck en gisteren stond hij voor de tweede keer dit jaar in Botanique. In december keert hij een derde maal terug naar AB. Hij houdt van de Belgische zalen, dat verzekerde hij bij aanvang.

We keken uit naar een avondje Gonzales, hadden gehoopt op toch enkele stukken uit ‘Piano Solo’ of ‘Ivory Tower’, voor zijn sterkere nummers, maar bleven een beetje op onze honger zitten door het improvisatiewerk dat erop volgde. Hoewel de bedoelingen er wel waren en we goed gelachen hebben met enkele Chineze vrijwilligers aan zijn piano en zijn rake opmerkingen naar de nerveus heen en weer wiebelende slachtoffers toe: “Play like there might be a blowjob happening right now, you know that feeling, right?”

Hoogtepunten waren er zeker te vinden: iets over de helft begon Gonzales een monoloog over het ontstaan van rapmuziek en geleidelijk aan bouwde hij verder op naar een kunstig woordenspel, begeleid op zijn piano. Verder kon hij een Franssprekende luisteraar weinig bekoren met zijn enthousiaste pianoleraar-skills en probeerde een moedige muzikant op het einde om hem een liedje aan te leren, waarna Gonzales de coullissen invluchtte om later niet meer terug te keren.

Wat we vooral onthouden hebben, is de virtuoze verschijning van de pianist. Als een wildeman die vastraakt in een ondoordringbare jungle ging hij te keer en verloste zichzelf keer op keer, al dan niet in kleermakerszit op de grond, uit zijn zelfgekozen moeilijkheidsgraad. Tot hij zelfs bovenop zijn piano ging staan en de song ‘Decisions’ letterlijk in gang trapte en dat even later herhaalde met Fur elise. “Give me a song, anything, I will play it for you”. Wenkbrauwen vlogen de lucht in. Net als enkele opspattende zweetdruppels van zijn hoofd na het inzetten van David Bowies 'Let’s Dance', een stukje Beasty Boys en een upside down versie van ‘Over the rainbows’ uit The Wizard Of Oz.

In het geheel bekeken kwam Chilly Gonzales ietwat chaotisch en niet al te goed voorbereid over. Misschien was het deel van zijn ‘Chilly’-act, en bleef hij om die reden wat aan de oppervlakte. Een performance om niet te vergeten werd het sowieso, al was dat niet dankzij het toetsentalent dat hem gegeven is.

Details Concerten
Jaar:
2012