Charlotte Gainsbourg, 'Rest'

De filosofie van de koffiekoek

Er bevinden zich zeven jaar tussen 'IRM' en 'Rest'. Dat een lange pauze niet noodzakelijk hoeft te resulteren in kwaliteitsvol werk, werd onlangs bewezen door Axelle Red. Waar onze Limburgse française amechtig probeert de 'tijdsgeest' - als iemand die ooit zag, mag zij of hij steeds een gele postbriefkaart versturen naar de redactielokalen van Cutting Edge - binnen te smokkelen in haar werk, heeft Gainsbourg steeds haar eigen geluid bepaald.

Na de puntgave popplaat '5:55' (waarbij ze hulp kreeg van Jarvis Cocker en Air), was 'IRM' minder snel vast te pinnen. Niet dat 'IRM' in dezelfde categorie viel als Radioheads 'Kid A' of Neil Youngs 'Trans', maar singles als 'The songs that we sing' vielen er niet meer te bespeuren.

'Rest' laat zich misschien het best kenmerken als een mix tussen '5:55' en 'IRM'. 'Rest' bevat het soort popmuziek dat je dagelijks op de radio zou willen horen. Elegant, speels en nergens banaal. Je zou kunnen stellen dat dit soort muziek even uniek is als een koffiekoek in een bakkerij. En dat is net de kwestie: waarom smaakt de koffiekoek van bakkerij X beter dan die van bakkerij Y, Z of B? Correct: omdat bakker X een unieke koffiekoek aan de klanten verkoopt.

Toen we 'Deadly Valentine' voor het eerst hoorden, waren we onmiddellijk bij de les. Gainsbourg klinkt als een nimf die onbegrijpelijke klanken over de achteloze luisteraar strooit. Maar vooral het geluid van 'Deadly Valentine' doet koortsachtig naar de repeatknop tasten: producer Sebastian grijpt terug naar de Giorgio Moroder-vibe en dat is een goede keuze naar ons gevoel. We hebben nooit gesnapt waarom Moroder nooit in het rijtje van Phil Spector, Joe Meek of The Neptunes werd geplaatst. 

'Rest' voelt van a tot z als een warm welkom. "My feet are hovering about grond" zingt ze in 'Lying with you'. En laat dat net het gevoel zijn dat haar muziek bij ons oproept. 'Kate' doet dan weer denken aan een 21ste eeuw-update van 'La maison où j'ai grandi' van Françoise Hardy. Het nummer is een milde elegie voor een verloren kindertijd: "En chemin vers l'école/tu chantais tes idoles". Voor wie is dat niet herkenbaar?

Het feit dat McCartneys bijdrage ('Songbird in a cage') niet uit de toon valt, zegt alles over het duidelijke beeld dat Gainsbourg voor ogen had bij de conceptie van dit album. De helft van Daft Punk mag dan wel opduiken op dit album, maar dit klinkt toch vooral als een Charlotte Gainsbourg-album.

We gaan dit album nog veelvuldig beluisteren.

Details Album
Platenlabel: Warner Music
Jaar:
2017
Tracks:
  • Ring-A-ring O Roses
  • Lying with you
  • Kate
  • Deadly Valentine
  • I'm a lie
  • Rest
  • Sylvia says
  • Songbird in a cage
  • Dans vos airs
  • Les crocodiles
  • Les oxalis