Bob Dylan, 'Triplicate'

De geest in de boom

Vorig jaar brachten The National en een horde bevriende muzikanten hulde aan The Grateful Dead via de omvangrijke tribute cd 'Day of the dead'. Daarop brengen Matt Berninger & co. het nummer 'Peggy-O', een Ierse traditional over een soldaat die op weg naar het slagveld verliefd wordt op een lokale schone. Dat bewuste nummer is tevens terug te vinden op het debuutalbum van Bob Dylan. Zou Dylan in '62 ook al last hebben gehad van een gebrek aan inspiratie? Wanneer je weet wat volgt, weet je daarop meteen het antwoord. 

Het valt moeilijk te rijmen met de eb- en vloedbewegingen die eigen zijn aan de popwereld, maar er bestaan wel degelijke klassieke songs. Voorbeelden? Cole Porters 'As time goes by', Hoagy Carmichaels 'Stardust', Johnny Mercers 'When the world was young'. Er is een eenvoudige reden waarom die nummers al decennia lang opgenomen worden. We herkennen ons erin, de emoties overstijgen iedere generatiekloof.

In de D.A. Pennebaker-documentaire 'Don't look back' hoor je de jonge Dylan sneren tegen een - in zijn ogen - stompzinnige journalist: 'How do you mean I can't sing? I sing as good as Caruso.' Waar hij aanvankelijk de lachers op zijn hand kreeg, blijkt die uitspraak profetischer dan hij waarschijnlijk zelf vermoedde. Zijn stem - samen met die van Ella Fitzgerald, Billie Holliday, Ray Charles en Frank Sinatra - ging zijn persoonlijkheid overstijgen. Ze werd een klankbord van een tijdperk. Misschien zingt hij er de vogels niet mee uit de bomen, maar er is niemand die nummers zo kan vertolken als Dylan doet.

Net daarom is deze verzameling nummers even essentieel als 'Ella Fitzgerald sings the Cole Porter songbook'. De muzikanten opereren hier als een goede chef-kok: in de luwte, met oog voor de ingrediënten. De kwaliteit is dan ook constant. In het begeleidend voorwoord schrijft Tom Piazza: 'The most important things can often take a lifetime to learn, and they usually end up being the simplest'.

Dat voelt aan als een accurate omschrijving van deze 'Triplicate'. 'I had to call you up this morning/To see if everything was still alright/'Cause I couldn't sleep a wink last night', hoorden we in het slotluik van deze trilogie. We schreven het al: of je nu in 1955 leefde of in 2017 leeft, dit soort teksten zijn altijd herkenbaar.

Toen 'Time out of mind' in '97 verscheen, zei Chuck Prophet (ex-Green on Red en verantwoordelijk voor talloze verdraaid goede soloplaten): "Dylan begint steeds meer te klinken als een oude geest in een boom." Twintig jaar later blijft die omschrijving één van de beste die we ooit hoorden om de latere Dylan te beschrijven.

Details Album
Platenlabel: Columbia
Jaar:
2017
Tracks:
  • I guess I'll have to change my plans
  • September of my years
  • I could have told you
  • Once upon a time
  • Stormy weather
  • This nearly was mine
  • That old feeling
  • It gets lonely early
  • My one and only love
  • Trade winds
  • Braggin'
  • As time goes by
  • Imagination
  • How deep is the ocean
  • PS I love you
  • The best is yet to come
  • But beautiful
  • Here's that rainy day again
  • Where is the one
  • There's a flaw in my flue
  • Day in, day out
  • I couldn't sleep a wink last night
  • Sentimental journey
  • Somewhere along the way
  • When the world was young
  • These foolish things
  • You go to my head
  • Stardust
  • It's funny to everyone but me
  • Why was I born