Bing & Ruth, 'No home for the mind'

Het kloppend hart van Bing & Ruth

David Moore is geen naam die de meesten doet zwijmelen, maar heel stilletjes wint hij zieltjes dat het een lieve lust is. De pianist achter Bing & Ruth keert terug met ‘No home of the mind’, zijn derde album. De legende fluistert ons toe dat hij het album componeerde op zeventien verschillende piano’s tijdens het touren en dat het opgenomen werd in slechts twee dagen. Van minimalisme gesproken.

Hoewel de titel het tegenovergestelde doet vermoeden, is ‘No home of the mind’ juist de ideale plaats om je gedachten op los te laten. We worden ondergedompeld in een wereld waar niets moet en alles mag, waar de traditionele regels van het muziekschrijven met de voeten getreden worden. En toch klinkt het vertrouwd, bijna bemoederend. Alsof we aangemoedigd worden om juist kopje onder te gaan in zijn collectie zachte klanken.

Zo gaat dat nu eenmaal bij ambient, nergens haalt Bing & Ruth uit of laten ze ietwat van tanden zien, maar des te meer imponeren ze. ‘As much as possible’ begint bijvoorbeeld zo ontzettend rustig, dat we ons bijna in ‘The desintegration loops’ van William Basinksi wanen, zeker wanneer het naadloos overvloeit in ‘Scrapes’. Het is ondertussen om duimen en vingers bij af te likken.

En hoe dieper we in het album gezogen worden, hoe meer we moeten denken aan een kloppend hart. Alles lijkt met elkaar verweven te zijn, van de nummers die in elkaar overlopen tot de continue afwisseling van ingetogen en voorzichtig uitbundig, zoals ‘To it all’ opgevolgd wordt door een, nou ja, ruiger stukje in ‘Flat line/peak color.’ Alsof het album leeft op het ritme van in- en uitademen en het zichzelf alsmaar weer in gang duwt, wanhopig aan het vechten om te blijven leven en te blijven doorgaan.

Geen evidentie, want hoe meer luisterbeurten ‘No home for the mind’ meegaat, hoe meer we ook een oud, berustend hart horen, eentje dat klaar is om in alle sereniteit afscheid te nemen van het hier en nu. Iets wat nog eens mooi verwoord wordt in ‘What ash it flow up’. Waarna we bijna met een traantje afscheid nemen van ‘No home for the wind’.

De kans lijkt ons klein dat we ergens dit jaar nog een mooier ambientalbum zullen horen dan dit ‘No home for the wind’. Het imponeert door zijn kleinschaligheid en zet de klasse van Bing & Ruth nogmaals in de verf. Verstilde klasse dan wel. En als we nog een kleine tip mogen geven, ze komen zowel in Cactus Brugge als op Les Nuits. Je zou al weg moeten zijn.

Details Album
Band:
Bing & Ruth
Album:
No home for the mind
Jaar:
2017
Tracks:
  • Starwood choker
  • As much as possible
  • Scrapes
  • Chonchos
  • The how of it sped
  • Is drop
  • From takes
  • To all it
  • Flat line/peak color
  • What ash it flow up