Antidote, 'Emotions Singulières'

Door twee heldere kleuren te mengen krijg je grijs

Less is more, moeten Alain Verdier en Khaddija Othman gedacht hebben, die samen onder het collectief Antidote gebukt gaan. Er wordt gezongen en half gepraat op hun debuut Emotions Singulières, en hoewel het platenlabel de stem van Verdier doorleefd noemt, verwoorden wij het liever als grimmig en karakterloos. Het gevoel (de hoop?) tijdens het eerste nummer ‘blues de la loos’ dat deze druilerige muziek een eigenaardige intro van een ander, pittiger nummer was, bleek mis. Ook het daaropvolgende nummer bestond uit wederom grimmige en kleurloze stemmen, half zingend en half pratend. En het daaropvolgende én het daaropvolgende. Oh ja, en het daaropvolgende ook.

Waar Verdier standvastig als psychedelische rocker door het leven ging sinds ‘60, verkende Othman destijds liever een brede waaier aan genres: van hiphop tot afrikaanse muziek, van rock tot electro-pop. Hoe beide, zodanig verschillende artiesten, in godsnaam op het idee gekomen zijn om samen een band te starten? Ja, dat vragen wij ons ook af. Jammer, vinden wij, gezien hun individuele capaciteiten onvoldoende tot zijn recht komen in de stijl die Emotions Singulières behelst. Dat is zoals twee heldere kleuren mengen, dan krijg je ook grijs.

Verdier is de hoofdstem van de plaat. Betreurenswaardig, want waar Verdier soms wegzakt in een miezerige diepte, zou Othmans stem deze moeiteloos opkrikken. Thematisch is de rode draad doorheen hun debuut de romantiek, wat met een donkere, druilerige ondertoon gebracht wordt. Dat de dubbelzinnige, poëtische teksten van Emotions Singulières moeilijk te verstaan zijn, is een understatement. Wederom jammer, gezien het gros van de luisteraars zich bijgevolg zal beroepen op stijl, melodie, stemkleur en de sfeer die de nummers scheppen.

Om toch niet op eerloze noot te eindigen: tijd om toch ook de behoorlijke punten in de verf te zetten. Was het de bedoeling van Verdier en Othman om mysterieuze, eigenaardige en grimmige gevoelens bij de luisteraars op te wekken, dan is het duo met glans geslaagd. Ook de titel ‘Emotions Singulières’ dekt in dat geval volslagen de lading. Twee ervaren stakkers in het vakgebied die na jaren en jaren beklinken tegen beter weten in lekker hun eigen ding doen. Daar is niets mis mee. Maar dat deze plaat niet in onze top 50 van dit jaar zal belanden, daar is ook niets mis mee.

Details Album
Band:
Antidote
Album:
Emotions Singulières
Jaar:
2018
Tracks:
  • le blues de la loose
  • soho 66
  • elle rêve
  • dayina
  • femme éphémère
  • eclipse du sommeil
  • l'empire de la mode
  • leucosélophobie
  • quand l'ennui s'invite
  • concert de l'illusoire
  • voyage en absurdie
  • vraiment marre