And So I Watch You From Afar, De Kreun

Kat- en muisspel van geluidsmuren en ingetogen sfeer

Een half jaar na een geweldige passage op Dunk!festival in Zottegem doen de Ierse mathrockers van And So I Watch You From Afar nogmaals ons land aan. Dit keer staan ze in De Kreun in Kortrijk, mét een nieuwe plaat onder de arm. ‘The Endless Shimmering’, hun vijfde studioalbum al intussen, verlaat de vocale uitspattingen van de vorige plaat en zoekt het meer in de instrumentale sferen van hun eerste wapenfeiten.

De set wordt geopend met ‘Three Triangles’ en ‘A Slow Unfolding Of Wings’, werk uit die nieuwste plaat. Het gaat meteen hard en de heren uit Belfast hebben er duidelijk zin in. Voor de hyperkinetisch rondspringende frontman Rory Friers is het podium te klein. Letterlijk, want al snel staat hij tussen het publiek te spelen.

Er komt echter pas beweging in dat publiek wanneer er wat oudere nummers weerklinken. ‘Search:Party:Animal’ en ‘BEAUTIFULUNIVERSEMASTERCHAMPION’ doen hier goed hun werk. Het vingerwerk van Friers is fenomenaal en krijgt ondersteuning van de tweede gitaar van Nial Kennedy, pompende baslijnen van Jonathan Adger en de erg strakke drumpartijen van Chris Wee. De mannen van ASIWYFA bewijzen dat ze het nog niet verleerd zijn. Klasbakken in hun genre, zijnde energetische en dynamische mathrock die, hoewel meestal instrumentaal, toch ongelofelijk interessant blijft.

‘Set Guitars To Kill’, de eerste single van de band ooit, is na bijna tien jaar uitgegroeid tot een ware hymne onder postrockfans. Het nummer krijgt er in de Kreun een extra interlude aangebreid, waarin een kat- en muisspel tussen hoge en lage volumes wordt gespeeld en dat op zijn meest intieme momenten zelfs de meest luidruchtige Fransmannen in de zaal het zwijgen oplegt.

De bisronde wordt ingezet met ‘Run Home’, het openingsnummer van vorige plaat Heirs (2015). Net als in ‘Wasps’ zorgen de vocale gedeeltes voor een interessante afwisseling met de instrumentals. ‘Eunoia’ vloeit over in publieksfavoriet ‘Big Thinks Do Remarkable’, wat zonder twijfel voor de climax van de avond zorgt.

Afsluiter is het wondermooie ‘The Voiceless’. Een prachtig puur en ingetogen zielsnummer dat niemand onberoerd laat. Ideaal om hier te eindigen, of toch niet. Nog een laatste keer trekken de Ieren alles open en laten een kakofonische wall of sound los. Indrukwekkend, maar het neemt de magie van het laatste weemoedige nummer een beetje weg. Spijtige zaak, maar het neemt niet weg dat dit een ongelofelijk straffe show was. En zo willen we er graag nog zien.

Details Concerten
Concert datum:
19/11/2017
Band:
And So I Watch You From Afar
Jaar:
2017