Alt-J, 'Relaxer'

Onsamenhangend boeltje

Het Britse driehoekje, beter bekend onder de toetsencombinatie Alt-J, had in onze ogen nog geen slechte plaat gemaakt in z’n jonge bestaan. Het eigenzinnige trio schoot vijf jaar geleden pijlsnel naar de rand van de mainstream met het bekroonde ‘An awesome wave’ en bevestigde schijnbaar moeiteloos met het eclectische ‘This is all yours’. Maar wat is ‘Relaxer’ in ’s hemelsnaam, naast een lesje Japanse getallen voor beginners?

Een groeiplaat op een heel traag stijgende curve, misschien? De ontgoocheling van de eerste luisterbeurt heeft gelukkig plaatsgemaakt voor iets anders, maar muzikaal is het moeilijk om vat te krijgen op deze plaat. Nochtans klinken Joe Newman, Gus Unger-Hamilton en Thom Green grotendeels als zichzelf, en dat wil zeggen: nasale samenzangen, akoestisch gepingel, intrigerende drums, bij momenten zelfs zeer strakke beats. Toch ontbreekt er iets, hoe vol gevoel de three worn words ook (niet) worden uitgesproken.

En dat kan niet aan de arrangementen liggen, want nooit trok Alt-J zo’n rijk gevuld geluidsmuurtje op als bij ‘In cold blood’. Dat eindigt met akkoorden die alleen maar kippenvel kunnen opwekken en ook ‘Adeline’ baadt (pun intended) in een warme omkadering, ondersteund door achtergrondkoortjes en aanzwellende drums. ‘Deadcrush’ experimenteert met ademhaling als percussie, staat razend scherp en voelt als een ontwaken. De band lijkt ontketend, maar wiegt zich daarna opnieuw in slaap.

‘Last year’ is nochtans een tekstueel pareltje, en zou over iemands laatste jaar voor zelfmoord kunnen gaan, waarin de tweede stem (Marika Hackman), en de draad na de begrafenis terug oppikt. Klein, ingetogen, smekend. ‘Pleader’ zou niet misstaan in een misviering voor onverbeterlijke zondaars, met z’n belegen motiefjes, engelachtige samenzangen en aangebrande allusies, niet voor niets de forte van Newman. Luister maar eens naar ‘Hit me like that snare’, en daal af in een literair orgie.

De plaat wordt stukken interessanter wanneer je het tekstboekje openvouwt, maar dat maakt het muzikale geheel niet meer samenhangend. Van poging tot vettige garagerock naar angelische koortjes in een paar nummers, gaan we dat ooit begrijpen? Het lijkt alsof de band niet enkel op jacht ging naar die onbereikbare liefde, maar ook naar de grote muze. Geen van beide hebben ze kunnen klissen, maar ook als Alt-J niet op z’n scherpst staat, schrijven ze best te pruimen songs. We geven het geheel nog even tijd, en anders wordt onze tip: dump het album, behoud de nummers.

Details Album
Band:
Alt-J
Album:
'Relaxer'
Jaar:
2017
Tracks:
  • 3WW
  • In cold blood
  • House of the rising sun
  • Hit me like that snare
  • Deadcrush
  • Adeline
  • Last year
  • Pleader