Alkerdeel en morinde, of zeg maar 'beerkar' en 'moddereend'. Deze twee woorden zijn je eerste introductie tot het Zomergemse dialect. Alkerdeel brengt het verder. Songteksten worden in hetzelfde dialect gescandeerd. Je kan Pede bezwaarlijk zanger noemen.
De bandleden houden hun namen kort, de nummers op hun tweede worp durven al wel eens uit te monden in ellenlang durende sonische terreuraanvallen waarin je door de slepende noten wordt meegesleurd. Dat is dan wel buiten 'Horsesaw' gerekend. Een mortiervuur van snedige riffs en klatterende drums en enkele oerbrullen van de afvallige koorknaap.
Alkerdeel omschrijft zichzelf als blacksludgedoomdrone. Treffender kan je het zelf niet verzinnen. Omdat Alkerdeel dartelt tussen afgeleide genres en halsstarrig weigert duidelijk te zijn. 'Hessepikn' scheurt daarom ook maar zes intensieve minuten met zijn allesabsorberende, als een waterkolk allesmeesleurende riff. Pede klinkt zowaar duister hees. Chaos en verderf heerst in de slotminuut. Een pijnlijk contrast dat je omverblaast en 'Du levande' introduceert. Het huzarenstuk van de plaat. Alles losgooien voordat de monotonie de boventoon voert. Bezwerend en verdonkert met sfeergeluiden, verschrikking en wanhoop. Het is angstaanjagend, bevreemdend en fascinerend. Dit is pure horror voor de paragnosten. 'Morinde' is de plotse kilte veroorzaakt door een niet benaderbare verdronken geest. Het is het geluid van de richtingsloze eenzaat die via de stemsamples contact zoekt.
Dat Alkerdeel geen West-Vlaamse boerenpummels zijn ,bewijst niet alleen de internationale aandacht voor deze release, maar ook de samenwerking met Mories (Gnaw Their Tongues) die 'Morinde' van een gepaste intro en outro mocht voorzien.
'Morinde' is een intensief album, een plaat die je opzuigt en neersmijt. Het is het pure schizofrene huwelijk tussen het meest duistere en meest benauwde genre. Black metal versus doom en drones. Afstoten en verpletteren.
Reageer