Cutting Edge

• X
• X
• X
• 0
• 0

Kings of Leon, 'Only by the night'(2008)

Meer melodrama, minder hoefgetrappel
Delen

De publieke opinie en hoe daar als twijfelende recensent mee om te springen: deel 1. Om een kat een kat te noemen: pers en publiek waren unaniem lovend toen in 2007 'Because of the times', de derde van Kings Of Leon, op de mensheid werd losgelaten. Wij vonden hem toen ook wel dik oké, maar de razernij van op het voor ons lichtjes machtige 'Aha Shake Heartbreak' was al een beetje achterwege gebleven. Tot spijt van wie het benijdt, inderdaad.

Nu is er 'Only by the night', nummer vier op vijf jaar tijd, een prima tempo houden die predikantenzonen erop na. Het hoefgetrappel van de muzikale cowboys is quasi nergens meer te horen, de paarden kunnen zich laven in de schaduwrijke luwte en het ziet er niet naar uit dat er vandaag nog veel gegaloppeerd zal worden. Jammer, want wij houden er wel van als er wat stof opwaait. Zoals in het gedreven 'Be somebody' bijvoorbeeld, het voorlaatste nummer van deze plaat, dat zich als een verkenningstocht aan de luisteraar ontvouwt, of zoals in het zacht melancholische 'I want you', qua titel schatplichtig aan Elvis Costello en wellicht nog duizend anderen maar qua stijl vooral aan zichzelf.

Op zulke momenten zijn de Kings in hun sas - althans voor onze meug - al bevalt ons ook de inbreng van een streepje sferische poprock à la M83 ('Use somebody'), de knipoog naar de stadionrock van Bruce Springsteen ('Manhattan') waarin Kings Of Leon als van oudsher ook nog eens lekker loos mag gaan of het klokkengelui in '17', dat ons aan een nummer van Smashing Pumpkins doet denken. Kortom, als we het zo achteraf op de keper beschouwen moeten we schoorvoetend toegeven dat deze band nog altijd voldoende lucide is om de luisteraar te blijven verrassen.

Maar toch. Toch had het voor ons nog net dat ietsje heviger gemogen, op zo'n manier dat we grijnzend aan het stampvoeten slaan en de bluesfunk door onze aderen voelen gieren. Zo hebben we destijds Kings Of Leon leren kennen - als een trein die pas na het uitsterven van de laatste noot vaart mindert - en zo hadden we ze nu ook nog altijd graag gehoord. Maar ongetwijfeld is er met deze zachtere aanpak een nog ruimer publiek aangesproken - waarmee we zeker niet het woord 'sellouts' in de mond genomen willen hebben. Goed album? Zeer zeker, maar wij houden nog meer van de oude Kings Of Leon.

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 21 Sep 2008
images © RCA

Reageer