Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Langhorne Slim, 'Langhorne Slim & the War Eagles'(2008)

Dylaneske frivoliteit

 

Al van bij de eerste noten van openers 'Spinning compass' en 'Rebel side of heaven' galoppeert Langhorne Slim in onvervalste cowboystijl onze muzikale prairie binnen. De jonge Amerikaanse folky singer-songwriter klopt nog maar pas aan de poort van de internationale roem, maar met dit debuut zouden de juiste deuren wel eens kunnen opengaan. Samen met zijn begeleidingsband the War Eagles gaat hij op een drafje doorheen de eerste helft van dit puike album. 'She's gone' is uptempogenot, 'Colette' een uitstekende ballad en 'Diamonds and gold' een volwaardige song zoals de klassiek-muzikale smeden ze al jaren in het vuur houden: ietsje voorspelbaar maar sterk genoeg om ons na amper een luisterbeurt of twee op sleeptouw te nemen. Yihaa!

We durven er aardig wat geld op in te zetten dat Langhorne Slim (geboren als Sean Scolnick) niet diep in zijn platenkast hoeft te gaan rommelen om er het gros van het oeuvre van Bob Dylan uit op te vissen. Het timbre, de manier van zingen en de af en toe opzwepende frivoliteit doet niet vreemd aan, integendeel. Even verderop - op voorwaarde dat Sean een nette jongen is die zijn collectie ordevol alfabetisch rangschikt - kan hij zijn vingers ongetwijfeld over enkele albums van Kings of Leon laten glijden, want ook die sons of a preacher man hebben duidelijk hun stempel gedrukt op het geluid dat Langhorne Slim aanhangt. Oh, wij horen er trouwens ook nog flarden The Violent Husbands in, maar schatten de kans eerder gering dat de Gentse Bruggelingen vertegenwoordigd zijn tussen zijn favorieten.

Mooie referenties kortom, al geeft de bard zijn paard minder de sporen naarmate het album vordert. De teugels worden gevierd en zo neemt deze nieuwkomer in verstilde schoonheid afscheid van ons met intimistisch getokkel zoals op 'Worries' en 'Hummingbird'. De Slimmerik bewijst op zijn debuut zowel spoorslags stof te kunnen doen opwaaien, als mijmerend, met zijn getaande gelaat onder zijn voorovergeschoven hoed, over het leven te kunnen nadenken. Bij de eerste luisterbeurt hadden we het nog niet door, maar intussen zijn we tot het besef gekomen: wij zouden wel eens grote fan kunnen worden.

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 13 Aug 2008
images © Kemado Records (Munich)

Reageer