Cutting Edge

• X
• X
• 0
• 0
• 0

Brazzaville(2008)

Welcome to Jaaaaazzz Cluuub
Delen

Saxofonist Vincent Brijs was al te horen op nummers van K'Bonus, Savana Station en COEM en heeft nu met Brazzaville - een samentrekking van 'jazz' en 'Brijs'? - ook zijn eigen jazzproject in de steigers gezet. 'Days of thunder, days of grace' is daarvan het eerste acht nummers tellende resultaat. Voor doorgewinterde volgelingen van het genre is het een mooi visitekaartje, dat op goedkeurend geknik en applaus onthaald zal worden - in ons clichématige denkbeeld juichen jazzliefhebbers nooit uitbundig. Voor een toevallige luisteraar wordt het echter een plaat waarbij je maar beter eerst even de mouwen opstroopt, want dit album degusteren is pure arbeid.

Weinig nummers immers die strak afgelijnd en simpel te verteren zijn bij Brazzaville, maar vooral ruime lappen jazz die zich in duizend-en-één bochten wringen en ons doen denken aan de legendarische jazzpresentator uit 'The fast show'. Enkel op 'Everything is alright', waar Grazz mee mag komen scratchen en zijn gemalin de vocalen voor haar zoetgevooisde rekening neemt, kijkt Brazzaville eventjes uitdagend richting mainstream. En in 'Hunting season', wegens het gestroomlijnde samenspel meteen ook onze favoriet, ontwaren we zelfs een sound die je ook al eens in New Orleans zou kunnen horen. Vettig feestje daar, terwijl het voorts voor het gros van de plaat vooral bij intelligente moeilijkdoenerij blijft - al kan dat uiteraard ook aan ons liggen. Afsluiter 'Chappaqua', met inbreng van Marie Daulne van Zap Mama, blijft bovendien onder de verwachtingen.

'Days of thunder, days of grace' werd dezer dagen in de vakpers al flink bejubeld. Op basis van de beheersing van hun instrument en de arrangementen zullen de connaisseurs ongetwijfeld ook overschot van gelijk hebben. Maar voor een gewone sterveling zoals ondergetekende is dit toch allemaal iétsje te academisch.

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 05 Jun 2008
images © Evil Penguin Records

Reageer